Κι όταν η συμπαθέστατη Claire Denholm μου διηγόταν τις περιπέτειες της στο ταξίδι της επιστροφής με χαλασμένα τραίνα, ανύπαρκτους ελεγκτές και κλειστούς δρόμους στο Λονδίνο, αισθάνθηκα να συμπάσχω μεν, αλλά μέσα μου χαμογέλασα. Λίγο…
Το θέμα μας όμως δεν είναι τα αεροδρόμια, αλλά τα media. Πριν προλάβω να αναμασήσω την ικανοποίησή μου, ήρθαν τα γεγονότα να με βάλουν σε σκέψεις, στρέφοντας υποχρεωτικά και πάλι το βλέμμα στη σύγκριση με την ελληνική πραγματικότητα. Πριν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε στη Μ. Βρετανία η «Leveson Report», μία μελέτη για τον βρετανικό Τύπο που δρομολόγησε η βρετανική κυβέρνηση πριν 11 μήνες, με την ένδειξη του κατεπείγοντος, στον απόηχο των σκανδάλων της News Corp. Ο επικεφαλής της έρευνας, Λόρδος Leveson, παρουσίασε μια μελέτη 2.000 σελίδων η οποία αποτυπώνει μια αποκαρδιωτική εικόνα με σχεδόν ανεξέλεγκτη δράση των Μέσων και πλήθος κρουσμάτων κακής δημοσιογραφικής πρακτικής, χειραγώγησης και ανευθυνότητας.
Ο Leveson δεν περιορίστηκε στις διαπιστώσεις, αλλά προχώρησε -ως όφειλε στο πλαίσιο του ρόλου που είχε αναλάβει- και σε προτάσεις. Μεταξύ άλλων, πρότεινε τη δημιουργία ενός νέου αυτο-ρυθμιστικού οργάνου, ανεξάρτητου από τους εκδότες και στα πρότυπα της Ofcom, το οποίο θα υποστηρίζεται από νομοθετημένους κανόνες. Αυτή η τελευταία φράση, περί νομοθετημάτων, έγινε φυσικά και το μήλο της έριδος για το βρετανικό Τύπο και τον πολιτικό κόσμο, που διχάστηκαν όσον αφορά στην αναγκαιότητα και σκοπιμότητα νομοθεσίας που θα «περιφρουρεί» την ηθική των βρετανικών media…
Σε σκέψεις πάντως δεν μας βάζει μόνον το περιεχόμενο της έκθεσης, αν και το θέμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον. Κι αυτό γιατί, διεφθαρμένοι και διαφθορά υπάρχουν παντού και πάντα. Η ειδοποιός διαφορά που μας βάζει σε σκέψεις, είναι το τι κάνει κανείς γι’ αυτό. Εμείς, συνήθως, εξαντλούμαστε στο να τα συζητάμε μεταξύ μας, να φωνάζουμε και μετά, ως δια μαγείας, να τα ξεχνάμε…
Για την ιστορία, να σημειώσουμε και την αντίδραση σε όλα αυτά των επαγγελματιών Δημοσίων Σχέσεων: Μέσα σε λίγες μόνον μέρες, δια μέσου της CIPR, τοποθετήθηκαν υπέρ της πρότασης, αποσαφηνίζοντας όμως γκρίζες ζώνες και προτείνοντας μικρές αλλά ουσιαστικές διορθώσεις στο όλο σχέδιο… Το διάβασαν δηλαδή. Πιθανόν και τις 2.000 σελίδες…