1) Χτίστε τον πόθο (desire) για τη μάρκα: Χρησιμοποιείστε ισχυρή δημιουργική σκέψη για να προσδιορίσετε και να χτίσετε πραγματική διαφοροποίηση, δημιουργώντας έναν νέο μελλοντικό ορισμό, γλώσσα και χώρο για τη μάρκα σας. Το ζήτημα δεν είναι να συμβαδίσετε με το τι κάνουν άλλα premium brands και να εμφανιστείτε ως οι φτωχοί συγγενείς τους αλλά να αναπτύξετε νέες εκφράσεις του πόθου.
2) Δημιουργήστε νέες περιστάσεις: Αναφέρεται στην προσθήκη νέου νοήματος, αξίας και περιστάσεων για την μάρκα σας. Αλλά με έναν αυθεντικό τρόπο που συνδέεται με τον πυρήνα της ώστε να δημιουργεί πρόσθετη αξία γι’ αυτήν και όχι να την απαξιώνει μέσα από την απότομη μετακίνησή της σε άλλα τμήματα της αγοράς.
3) Προσεγγίστε διαφορετικά ακροατήρια: Η πολυτέλεια δεν καθορίζεται πλέον από cliche εκφράσεις. Αντίθετα πρωτοπορεί σε φαντασία και πρωτοτυπία για να εξασφαλίσει το status της με νέους τρόπους, που επιτρέπουν στις μάρκες να ξανοιχτούν σε νέα ακροατήρια.
4) Χτίστε μακροπρόθεσμο κύρος: H επιλογή της έκφρασης του premiumisation πρέπει να προέρχεται από την καρδιά της μάρκας. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να παραμείνετε αληθινοί σε αυτήν και να βρίσκετε τρόπους να χτίζει την μοναδικότητά της.
5) Εκπλήξτε μας! Όσοι επιθυμούν να κυριαρχήσουν στο new premiumisation πρέπει τελικά να μελετήσουν πως έχουν χτιστεί τα μεγάλα κλασσικά luxury brands, να επιστρέψουν στην πεμπτουσία της έννοιας «πολυτέλεια», και μέσα σε αυτή να δημιουργούν ευτυχία και απόλαυση μέσω όλο και πιο ξεχωριστών και εξατομικευμένων μεταφράσεών της.
Η άποψή μου είναι ότι η τάση του premiumisation είναι εδώ για να μείνει. Για τον απλό λόγο ότι δημιουργεί αξία τόσο για τις μάρκες όσο και για τον καταναλωτή. Και βρίσκει εφαρμογή ακόμα και σε μάρκες που αρχικά δεν περνούν από το μυαλό μας – ανέφερα ήδη τα παραδείγματα του Lidl ή των νέων quick service restaurants. Όσοι καταφέρουμε να την αξιοποιήσουμε για την μάρκα μας, θα δρέψουμε αργά η γρήγορα τους καρπούς της προσπάθειάς μας. Αρκεί να το κάνουμε με τρόπο συνεπή, νέο και δημιουργικό, που να χτίζει μακροπρόθεσμα τη μάρκα και να μην το αντιμετωπίσουμε ως εφήμερη απάντηση σε μια ακόμα «μόδα» της εποχής.