Και μπορεί να συμφωνώ με την παραπάνω διαπίστωση, λυπάμαι όμως που δεν ακούω το ίδιο συχνά και προτροπές για να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το πώς θα πάρουμε το μέγιστο από τα όσα λίγα παράγουμε ήδη. Με το πώς θα καταφέρουμε όχι απλά να καρπωθούμε εμείς – η οικονομία μας – την προστιθέμενη αξία τους αλλά και πώς θα την αυξήσουμε. Με άλλα λόγια, να αναρωτηθούμε ποιος είναι ο καταναλωτής που επιθυμεί περισσότερο από τους υπόλοιπους το προϊόν μας και άρα είναι διατεθειμένος να πληρώσει και πιο πολλά για να το αποκτήσει και κατόπιν να το διαμορφώσουμε σύμφωνα με τις προτιμήσεις του και να εξασφαλίσουμε ότι θα μπορέσει να το βρει. Δηλαδή να ασχοληθούμε με το Μάρκετινγκ.

Αν δούμε τους οικονομικά αναπτυγμένους λαούς θα διαπιστώσουμε ότι το κλειδί της οικονομικής επιτυχίας τους δεν βρίσκεται μόνο στην παραγωγή – στην γνώση και την ικανότητα, στις εγκαταστάσεις και στα μηχανήματα που χρειάζονται για να παράγουν αγαθά με αποδοτικό τρόπο. Ακόμα περισσότερο, βρίσκεται στην ικανότητά τους να σχεδιάζουν αποτελεσματικά αυτά τα αγαθά για να γίνονται επιθυμητά από συγκεκριμένα κοινά-στόχους, να τους προσθέτουν αξία και να τα πουλάνε με το δικό τους brand, ακόμα και αν αυτά κατασκευάζονται σε άλλες χώρες, συνήθως χαμηλού κόστους παραγωγής. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις προϊόντων τα οποία δεν μπορούν να παραχθούν με ικανοποιητική ποιότητα ή τιμή στις μητρικές χώρες των brands αλλά το μεγαλύτερο οικονομικό όφελος από την παραγωγή και διακίνησή τους τελικά καταλήγει σε αυτές τις χώρες.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που αναφέρουμε συχνά είναι αυτό του ελαιολάδου. Μπορεί μεγάλο μέρος της παραγωγής του να γίνεται στη χώρα μας, αλλά οι Ιταλοί και οι Ισπανοί είναι αυτοί που οδήγησαν την τάση για την μεσογειακή διατροφή, που εξήγησαν διεθνώς την θρεπτική του αξία, που φρόντισαν να μάθουν τις γευστικές προτιμήσεις του διεθνούς καταναλωτή ώστε να δημιουργήσουν τα αντίστοιχα χαρμάνια και που τελικά του προσέθεσαν αξία σε κάθε τομέα και το «πακετάρισαν» σωστά ώστε να απαιτούν γι’ αυτό τιμές πέραν κάθε προσδοκίας. Αντίστοιχα μπορούμε να θυμηθούμε την περίπτωση του ελληνικού γιαουρτιού και της Chobani στην αμερικανική αγορά…

Για τις επιλογές όμως των ελληνικών επιχειρήσεων στην προσπάθειά τους να αξιοποιήσουν το Μαρκετινγκ για να δημιουργήσουν brands και δη διεθνή, θα συνεχίσω στο επόμενο τεύχος.