«Είναι η δεύτερη φορά που γράφω ένα σημείωμα για το Superbowl (με την πρώτη πριν τρία χρόνια, όταν η λέξη “τρόικα” σήμαινε ακόμη έλκηθρο που το σέρνουν τρία άλογα και όποιος ήταν εργατικός, ικανός και αλλεργικός στο δημόσιο, δικαιούτο να είναι και φιλόδοξος). Με το πέρασμα των χρόνων αντιλαμβάνομαι ότι η ελληνική διαφημιστική κοινότητα ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για το Superbowl, δεν είμαστε πια μάλλον λίγοι αυτοί που παρακολουθούμε τις διαφημίσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, παραθέτω μερικές σκέψεις για το φετινό Superbowl, όχι πάνω στο γιατί το είδα, αλλά στο τι είδα:

  • Είδα πολλούς σκύλους, που όλοι είχαν μια αστεία ιστορία. Σίγουρα ο σκύλος είναι μπαλαντέρ για τον δημιουργικό, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει και ένα όριο σκύλων ανά Superbowl.
  • Είδα τον Έλτον Τζον να παίζει τον ρόλο των ονείρων του στο σποτ της Pepsi.
  • Είδα ότι η τάση με τα σενάρια που γράφονται από τον κόσμο συνεχίζει να παράγει διαφημίσεις που αρέσουν στον κόσμο.
  • Είδα πολλές καλές διαφημίσεις αυτοκινήτων, πολύ πάνω από τον μέσο όρο, με την Kia να συνεχίζει την παράδοση του «bigger than life» και να δίνει το παράδειγμα για το πώς φτιάχνεται η εικόνα μιας μάρκας.
  • Δεν είδα πολλούς νεωτερισμούς, π.χ. 3D διαφημίσεις και δεν μου έλειψαν.
  • Είδα διαφορετικές πορείες για θρυλικές διαφημιστικές εικόνες. Οι αρκούδες της Coca Cola ήταν μάλλον συνηθισμένες, αλλά τα M&M’s ήταν εκρηκτικά αστεία.
  • Τέλος, πέρα από τους σκύλους, τις υπερβολές, το γκλίτερ και τα τατουάζ του Μπέκαμ, είδα το άγχος της Αμερικής να αποτυπώνεται στην καμπάνια της Chrysler «It’s halftime in America» με τον Clint Eastwood. Και αν φτιάχναμε ένα focus group από Έλληνες, πολύ φοβάμαι ότι αυτή θα ήταν η καμπάνια με την οποία θα ταυτιζόμασταν περισσότερο από όλες, με μια εξαίρεση, γιατί μπορεί στην Αμερική να είναι ακόμη ημίχρονο, αλλά στη χώρα μας παίζουμε πια τις καθυστερήσεις.

Τα δικά μου 3 καλύτερα spots φέτος: Kia (σκηνοθεσία), M&M’s (χιούμορ), Chrysler (μήνυμα)».