Πρόκειται για μια επισήμανση πολύ πιο σημαντική από ότι δείχνει με μια πρώτη ματιά. Kι αυτό γιατί από τη μια αναδεικνύει τη μεγάλη ανάγκη να κινηθούν όλα πιο γρήγορα, αλλά από την άλλη «υποκρύπτει» έναν μεγάλο κίνδυνο: Το να πάψει η διαφημιστική αγορά και η αγορά του marketing να παράγουν σκέψη και στρατηγική. Διότι όταν η καθημερινότητα όλων, διαφημιστών και marketers, είναι γεμάτη από deadlines είναι πολύ δύσκολο να βρει χώρο να αναπτυχθεί η στρατηγική, η οποία απαιτεί καθαρό μυαλό, αλλά και ποιοτικό χρόνο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η καθημερινή εργασία των στελεχών θα περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο υλοποίηση projects και όχι χάραξη, παρακολούθηση και ανανέωση στρατηγικής. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική, πυροδοτώντας φαινόμενα εσωστρέφειας και αποπροσανατολισμού. Εύκολα μπορεί να συνειδητοποιήσει κανείς πως η απώλεια στρατηγικού οράματος σε μια τόσο δύσκολη, σύνθετη και άκρως απαιτητική εποχή, είναι πολύ πιο σημαντική από την μη έγκαιρη υλοποίηση ενός project, το οποίο μπορεί να βοηθάει στο να κερδίσεις μια μάχη, αλλά δεν αρκεί για να κερδηθεί ο πόλεμος.

Ο κίνδυνος είναι μεγάλος, αλλά το παρήγορο είναι πως τουλάχιστον στο εν λόγω συνέδριο, φάνηκε να είναι ορατός από τους συμμετέχοντες, οι οποίοι ήταν ανώτερα και ανώτατα στελέχη διαφημιστικών εταιρειών, media specialist agencies, διαφημιζόμενων, αλλά και media. Ωστόσο, από τη θεωρητική επισήμανση του κινδύνου μέχρι την ουσιαστική αντιμετώπισή του, ο δρόμος σήμερα είναι μακρύς, δεδομένου ότι αυτή η επιλογή έχει κόστος, το οποίο δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο πόσες εταιρείες και πόσα στελέχη είναι διατεθειμένα να πληρώσουν. Και δεν αναφέρομαι αναγκαστικά στο οικονομικό κόστος, αλλά και στο κόστος χρόνου, υποδομών κ.α. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση.