Στο τρίτο όμως, είναι βέβαιο ότι το φρύδι ανασηκώθηκε. Έστω και ασυνείδητα. Στην Ελλάδα του 2016, η έννοια «λομπίστας» ισοδυναμεί στην καλύτερη περίπτωση με αυτή του απατεώνα. Στη χειρότερη, συμπυκνώνει όλη την παθογένεια του ελληνικού «way of doing things» μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων.

Φυσικά δεν ισχύει το ίδιο στη συντριπτική πλειοψηφία του Δυτικού κόσμου, με τις απαραίτητες πάντα εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η Karen είναι περήφανη για τη δουλειά της, διευκολύνοντας τον διάλογο κάθε ενδιαφερόμενου με τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ως κέντρα λήψης αποφάσεων νοούνται φυσικά όλοι εκείνοι οι θεσμοί που τελικά αποφασίζουν για το μέλλον μας. Στην Ελλάδα χωρίς εμάς φυσικά, αφού δεν έχουμε βρει ακόμη έναν δόκιμο τρόπο να συνεννοούμαστε.

Η λέξη κλειδί
στην όλη ιστορία, είναι τελικά η «διαφάνεια». Τόσο για την Karen, όσο και για χιλιάδες άλλους επαγγελματίες που κάνουν την ίδια δουλειά σε Βρυξέλλες, Νέα Υόρκη, Λονδίνο και αλλού, η δουλειά του λομπίστα περιφρουρείται από αθέμιτες πρακτικές μέσω της διαφάνειας. «Κάθε μας συνεργασία, όπως και η αμοιβή που λαμβάνουμε, αναρτάται σε ειδικό μητρώο, προσβάσιμο σε όλους», ανέφερε η Karen στο πρόσφατο Public Affairs Forum που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, σκοπός του οποίου ήταν ακριβώς να ανοίξει τη συζήτηση γύρω από τη σύγχρονη μορφή του lobbying. Διαφάνεια και κανόνες. Το ίδιο είπαν σχεδόν όλοι οι επαγγελματίες που μετέφεραν στο κοινό του συνεδρίου τη διεθνή εμπειρία τους. Ορθές πρακτικές και κανόνες που τηρούνται.

Ακούγοντας την παρουσίαση της Karen στο συνέδριο, αναρωτήθηκα ποια θα ήταν η ελληνική αντίδραση, στην είδηση ότι μεγάλο γραφείο lobbying ανέλαβε επ’ αμοιβή να χειρισθεί μια υπόθεση του κράτους. Όπως αυτή που διάβασα για την εταιρεία της Karen, όταν ανέλαβε την εκπροσώπηση της τουρκικής κυβέρνησης στο θέμα της προσφυγικής κρίσης. Θα ζούσαμε μεγάλες στιγμές… Στο μεταξύ βέβαια, ο κόσμος προχωράει. Στις Βρυξέλλες πραγματοποιείται στις 2 Μαΐου δημόσια διαβούλευση σχετικά με το υποχρεωτικό μητρώο διαφάνειας που αναμένεται να εφαρμοστεί από το 2017, προβλέποντας ακόμη πιο αυστηρούς κανόνες. Η ελληνική «τιμιότητα» απ’ την άλλη, ακόμη δεν αποδέχεται το πάγιο αίτημα σοβαρών επαγγελματιών του χώρου για τη δημιουργία ενός αντίστοιχου μητρώου στην ελληνική βουλή… Η στιγμή όπου η αντίστοιχη ελληνίδα Karen θα μπορεί να πει στη μητέρα της με υπερηφάνεια ότι είναι λομπίστρια, μοιάζει ακόμη πολύ μακριά…