Παρ’ όλα αυτά όμως δεν είναι λίγες οι φορές που το ανέκδοτο μου έρχεται κατά νου. Ειδικά όταν βλέπω κάποια δουλειά από τα εξωτερικά που με γοητεύει και σκέφτομαι «γιατί όχι και εδώ;». Και όπως πάντα αυτές οι σκέψεις μου έρχονται όταν χαζεύω καινούρια διαφημιστικά online κόλπα και ακόμα χειρότερα όταν πέφτει το μάτι μου στις Cannes και στα interactive ντελίρια που τα τελευταία χρόνια γοητεύουν τα πλήθη.

Έτσι και φέτος. Υποθέτω όμως ότι θα γραφτούν πολλά και για τα βραβεία και για την κυριαρχία του internet και το να προσθέσω μερικές ακόμα αράδες ελάχιστα θα βοηθήσει. Στην τελική ανάλυση όποιος έχει μάτια βλέπει. Και δεν το βλέπει σήμερα αλλά το βλέπει πολλά χρόνια. Συγχωρήστε με αγαπητοί , αλλά αν άνθρωποι της αγοράς μας περιμένουν το 2009 να δουν τι βραβεύτηκε στις Cannes για να διαμορφώσουν άποψη για το online περιβάλλον και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, το Akrothigws δεν έχει και πολλά να πει επί του θέματος.

Αντιθέτως, για όσους ψάχνουν το ξεχωριστό, εγώ τουλάχιστον το βρήκα στο Grand Prix στα Film Lions, δηλαδή στο περίφημο «Carousel», δημιουργίας της Tribal DDB Ολλανδίας. Ο Panos στο blog του το είχε γράψει καιρό – αλλά τότε εγώ ίσα που σημείωσα να πάω να το δω μετά. Σφάλμα μου και διορθώνω πάραυτα. Οι Ολλανδοί με σκότωσαν, φίλες φίλοι και συνοδοιπόροι. Με διέλυσαν.

Ένα φιλμ που εκμεταλλεύεται όλα αυτά τα καλούδια που έχουμε στη διάθεσή μας για να αναδείξει το προϊόν , μία ενέργεια στο Twitter που «φωνάζει» πως κάποιοι σκέφτονται και ένα site που «τα σπάει» με το δικό του τρόπο είναι υπέρ αρκετά για να μου φτιάξουν τη διάθεση. Το χαζεύω, το ξανά-χαζεύω και πάλι λίγο μου φαίνεται. Και μετά κάθομαι και το ξαναχαζεύω. Πλήρες βρε αδερφέ. Πολλή σκέψη, πολλή γνώση, πολύ κέφι και πολλή δημιουργία. Κάθε κομμάτι του παζλ εκεί ακριβώς που πρέπει να είναι, κάθε ενέργεια με στόχο και τρόπο για να ελκύσει…

Και όσο σκέφτομαι ότι ακόμα και σήμερα θεωρείται στα μέρη μας πρωτοποριακό το να καλούμε τους χρήστες να «ανεβάσουν το video» τους… Έλεος αδέρφια, έλεος!