Στο ESOMAR Congress της Βαλένθιας τον Σεπτέμβριο, η Τεχνητή Νοημοσύνη ήταν παντού. Η πιο ουσιαστική συζήτηση όμως δεν αφορούσε το τι μπορούν να κάνουν τα μοντέλα, αλλά το αν οι απαντήσεις που αναλύουν προέρχονται από πραγματικούς ανθρώπους.Το παράδοξο είναι σαφές. Η ΤΝ επιταχύνει τον σχεδιασμό ερωτηματολογίων, την κωδικοποίηση των ανοιχτών απαντήσεων και τη σύνταξη αναφορών. Την ίδια ώρα, τα bots, οι απρόσεκτοι ερωτώμενοι και η πτώση της συμμετοχής απειλούν την πρώτη ύλη της έρευνας. Μια ανάλυση που ολοκληρώνεται σε ένα δευτερόλεπτο πάνω σε ανακριβή δεδομένα δεν είναι πρόοδος. Είναι ένα γρήγορο λάθος.
Η ποιότητα χτίζεται στην αρχή
Στις συζητήσεις του Congress κυριάρχησε η άποψη ότι η ποιότητα δεν εξασφαλίζεται με φιλτράρισμα στο τέλος. Ξεκινά από το ποιον στρατολογούμε και πόσο καλά τον γνωρίζουμε. Για μια εταιρεία που παραγγέλνει έρευνα, αυτό μεταφράζεται σε τρεις ερωτήσεις προς τον πάροχο: Πώς επαληθεύεται ότι ο ερωτώμενος υπάρχει; Τι γίνεται με τις ύποπτες απαντήσεις; Πού και πώς χρησιμοποιείται ΤΝ στο δικό μου έργο;
Η ανθρώπινη κρίση ως τελευταίος έλεγχος
Καμία αυτοματοποίηση δεν αντικαθιστά τον αναλυτή που διαβάζει τα ευρήματα και αναρωτιέται αν έχουν νόημα. Ένα αποτέλεσμα «υπερβολικά καθαρό» ή εκατό ανοιχτές απαντήσεις που μοιάζουν μεταξύ τους είναι σήμα για έλεγχο και όχι υλικό για παρουσίαση στο διοικητικό συμβούλιο.
Το μέτρο της μικρής αγοράς
Σε μια αγορά σαν την ελληνική, όπου τα δείγματα συχνά είναι περιορισμένα, κάθε ψεύτικη ή αδιάφορη απάντηση βαραίνει περισσότερο. Η τοπική γνώση παραμένει το πιο αξιόπιστο αντίβαρο στη γενικευμένη τεχνολογία. Το ερώτημα της εποχής δεν είναι «πόσο γρήγορα βγήκαν τα αποτελέσματα;». Είναι «ποιος τα έδωσε;».
Ακολουθήστε μας σε LinkedIn & Facebook και γίνετε μέλος της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας του κλάδου.
