Νομίζω κανείς δεν θεωρεί ότι το χρονοδιάγραμμα αυτό είναι ρεαλιστικό, μετά τις μεγάλες καθυστερήσεις των προηγούμενων χρόνων, τόσο λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων, όσο και λόγω τεχνικών υποδομών και οικονομικής ένδειας. Όλα δείχνουν ότι κανείς δεν είναι έτοιμος για το ξεκίνημα της διαδικασίας αυτής, ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα κανάλια, ούτε οι θεσμικοί και νομοθετικοί φορείς. Όπως και να ‘χει όμως, οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτυπώνουν την ανάγκη η ψηφιακή μετάβαση να ολοκληρωθεί όσο πιο σύντομα γίνεται, σε κάθε περίπτωση όχι σε περισσότερο από 1,5 χρόνο.

Μιλώντας για το θεσμικό υπόβαθρο, είναι ξεκάθαρο ότι πριν ξεκινήσει η διαδικασία της ψηφιακής μετάβασης θα πρέπει να έχει λυθεί το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, των πανελλαδικών – εκκρεμούν δύο άδειες – , των θεματικών και – πολύ σημαντικό – των περιφερειακών. Να σταθούμε στο θέμα των περιφερειακών αδειών. Τον Οκτώβριο του 2018 η Ένωση Ενημερωτικών Τηλεοράσεων Ελληνικής Περιφέρειας (ΕΕΤΕΠ) διοργάνωσε ημερίδα για την περιφερειακή τηλεόραση, όπου μεταξύ άλλων είχε συζητηθεί και το θέμα των αδειών.

Η κυρίαρχη άποψη για το θέμα ήταν ότι η διαδικασία παροχής αδειών περιφερειακής εμβέλειας δεν θα πρέπει να γίνει με πλειοδοτικό διαγωνισμό, διαδικασία που στην Ευρώπη ακολουθούν μόνο η χώρα μας και η Πολωνία. Στις υπόλοιπες χώρες ακολουθείται το λεγόμενο «beauty content», όπου τίθενται συγκεκριμένα κριτήρια για την παροχή της άδειας, στον καθορισμό των οποίων συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι.

Στην διαδικασία αυτή είχε συμφωνήσει και η Νέα Δημοκρατία, όπως είχε τονίσει στην ημερίδα εκείνη η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, βουλευτής της Ν.Δ. και εκείνη την εποχή Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης του κόμματος. Εύλογα λοιπόν, τα περιφερειακά κανάλια αναμένουν πλέον την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης από τη νέα κυβέρνηση, ενώ η ΕΕΤΕΠ επισημαίνει ότι μπορεί να δώσει στην Πολιτεία τα κριτήρια αυτά, επιταχύνοντας την διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει οι άδειες αυτές να μην δοθούν με πλειοδοτικό διαγωνισμό…