Σε μια εποχή που τα brands προσπαθούν να ανακαλύψουν νέους τρόπους για να επιτύχουν το πολυπόθητο engagement με τον καταναλωτή, τα below-the-line activities προσφέρουν δεκάδες εναλλακτικές, που και εντυπωσιακές είναι, και αποτελεσματικές, αλλά και πιο value for money. Ωστόσο κάπου εδώ συναντάμε ένα παράδοξο: όσο η βαρύτητα των below-the-line activities αυξάνεται, τόσο κάποια δομικά στοιχεία του νευραλγικού αυτού κλάδου της Επικοινωνίας παραμένουν διαχρονικά άλυτα ή ακόμα και επιβαρύνονται.

Ένα από αυτά είναι το γεγονός ότι η ανάπτυξη του κλάδου αυτού περιορίζεται από την σημαντική συμπίεση κόστους σε επίπεδο αμοιβών και λειτουργιών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα των υπηρεσιών και του αναμενόμενου αποτελέσματος. Από την άλλη πλευρά, θεσμικό πλαίσιο δράσης και λειτουργίας δεν υπάρχει και το οικονομικό κλίμα δεν βοηθάει σε ορθολογικές λειτουργίες και σε σοβαρή δεοντολογία.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι στο παρελθόν έχουν γίνει δύο απόπειρες σύστασης κλαδικού, θεσμικού οργάνου που όμως απέτυχαν. Κι αυτό λόγω της φύσης του κλάδου, αφού δεν υπάρχουν κάποια minimum requirements, οργανωτικά, δομικά και χρηματοοικονομικά για τη σύσταση νέων εταιρειών και τη λειτουργία των παλαιότερων. Έτσι, ο κλάδος των below-the-line activities είναι ο μόνος που δεν έχει θεσμική εκπροσώπηση.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με την νοοτροπία των διαφημιζόμενων, οι οποίοι ακόμα και σήμερα δυσκολεύονται να αποδεχθούν την επιλεγμένη από αυτούς εξειδικευμένη εταιρεία below-the-line activities ως στρατηγικό συνεργάτη και την βλέπουν περισσότερο σαν από μηχανής Θεό για την επιτυχία των στόχων τους. Κάτι τέτοιο είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να σε πάει μακριά. Οι προβληματισμοί αυτοί ήταν η αφορμή για μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη με τον Νίκο Ιμιρζιάδη, τον άνθρωπο που θεμελίωσε τον κλάδο των below-the-line activities στην Ελλάδα.