Το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία δια του Προέδρου της Κυριάκου Μητσοτάκη έχει δεσμευτεί για τη δραστική μείωση του ανταποδοτικού τέλους στην ΕΡΤ, έχει δημιουργήσει ένταση και αντιπαράθεση μεταξύ του διαχρονικού συνδικάτου της ΕΡΤ, της περίφημης ΠΟΣΠΕΡΤ και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με δεδομένο ότι η πολιτική θέση της κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα αδύνατη και οι μέρες μέχρι τις επόμενες εκλογές έχουν ήδη μπει στη φάση της αντίστροφης μέτρησης, η εξέλιξη αυτή έχει ενδιαφέρον αφού στον προηγούμενο κύκλο εξουσίας της κεντροδεξιάς η υπόθεση ΕΡΤ έπαιξε εξαιρετικά σημαντικό ρόλο. Αποτέλεσε θυμίζουμε την αιτία (ή την αφορμή) της ρήξης μεταξύ ΔΗΜΑΡ (το κόμμα του Φώτη Κουβέλη) και Νέας Δημοκρατίας που οδήγησε, μετά την αντίστοιχη αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών, στην μη εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας και στις πρόωρες εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Η ιστορία όμως δεν επαναλαμβάνεται ή το ακριβέστερο, επαναλαμβάνεται συνήθως ως φάρσα. Ο μύθος της ΕΡΤ και των «ηρωικών» αγώνων για να συνεχίσει η μαζική σίτιση στο Πρυτανείο της, που συμβολίζει η αλήστου μνήμης εικόνα της κυρίας Κωνσταντοπούλου να κραυγάζει έξω από την ΕΡΤ «βοήθεια-βοήθεια» ωσάν να την έσφαζαν, ήταν από αυτούς που έφεραν την σημερινή κυβέρνηση στην εξουσία. Έκτοτε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι. Ολόκληρο το ιδεολογικό και πολιτικό οικοδόμημα επί του οποίου στηρίχθηκε ο μύθος αυτός -και πολλοί ακόμα-, έχει καταρρεύσει υπό το βάρος της πραγματικότητας της διακυβέρνησης.

Συνεπώς οι συνδικαλιστές που σήμερα φωνάζουν θα έχουν πολύ μικρότερες πραγματικές δυνατότητες αντίδρασης στην αρχή της περιόδου διακυβέρνησης μιας επόμενης εξουσίας. Η κοινωνία που πληρώνει για την ΕΡΤ και η οποία θα επωφεληθεί με πολύ πρακτικό και άμεσο τρόπο από την μείωση του προϋπολογισμού της είναι επίσης διαφορετική από εκείνη του 2013. Μετά από τόσα χρόνια κρίσης και δυσπραγίας μετρά πλέον και το ευρώ. Ταυτόχρονα ολόκληρο το πολιτικό φάσμα έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά, κάτι που ασφαλώς δεν ευνοεί μια πολυτελή κρατική δομή όπως η ΕΡΤ, που αποτελεί σήμερα μια νησίδα παραφωνίας σε σχέση με την οικονομική πραγματικότητα στην υπόλοιπη ελληνική κοινωνία.

Το σημαντικότερο όμως στη διαμάχη αυτή, τα επόμενα επεισόδια της οποίας με βεβαιότητα θα μας απασχολήσουν στο επόμενο διάστημα, είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποιεί μια τελείως διαφορετική προσέγγιση από αυτή του Αντώνη Σαμαρά, αφού βασικός μοχλός της σύγκρουσης που με βεβαιότητα θα υπάρξει με την ΠΟΣΠΕΡΤ, δεν θα είναι η κατάργηση της ΕΡΤ αλλά ο θεσμός της αξιολόγησης του προσωπικού της.

Με δεδομένη την εμπειρία από την λειτουργία των ιδιωτικών σταθμών υπό συνθήκες απόλυτης δυσπραγίας (όπως προκύπτει π.χ. από την ηρωική προσπάθεια κάποιων εργαζομένων στο Mega να το κρατήσουν ανοικτό), αλλά και την διαχρονικά γνωστή παραγωγικότητα της ΕΡΤ ως οργανισμού, οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια αξιολόγησης του προσωπικού της -ακόμα και αν διέπεται από τις καλύτερες προθέσεις και διαθέσεις- θα συναντήσει την απόλυτη αντίδραση των συνδικαλιστών. Αντίδραση που θα σημαίνει απεργία και παύση της λειτουργίας της ΕΡΤ, με τη δική τους πρωτοβουλία και αίτιο την άρνησή τους να αξιολογηθούν.

Με δεδομένες τις ισχνές ακροαματικότητες της ΕΡΤ και την συρρίκνωση της τηλεόρασης προς όφελος του διαδικτύου μια τέτοια εξέλιξη πόσο θα απασχολήσει πραγματικά την κοινωνία και ποιους -πέραν της συγκεκριμένης συντεχνίας- θα βλάψει; Το ερώτημα αυτό είναι ασφαλώς μελλοντικό και τα μελλούμενα, που λέει ο Καβάφης τα γνωρίζουν μόνον οι Θεοί… «πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων. Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται. Η ακοή αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών ταράττεται. Η μυστική βοή τούς έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων…» Τους συνδικαλιστές της ΠΟΣΠΕΡΤ, με όλη την καλή θέληση του κόσμου, δύσκολα να τους κατατάξει κανείς στους εν λόγω σοφούς του υπέροχου καβαφικού ποιήματος…