Το τελευταίο διάστημα πλήθος από ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό έχουν κινητοποιηθεί επικοινωνιακά με στόχο τη βελτίωση της δικής τους εικόνας ή της εικόνας της Ελλάδας. Ταυτόχρονα, πολλές επιχειρήσεις προσπαθούν να ανατάξουν με την επικοινωνία τους το ηθικό της χώρας και στο εσωτερικό.

Συνεισφέρει λοιπόν ο ιδιωτικός τομέας ήδη στη δύσκολη αποστολή της βελτίωσης της εικόνας της Ελλάδας, παρά τις εφιαλτικές δυσκολίες που ο ίδιος βιώνει. Το πρόβλημα είναι τι θα κάνει το κράτος προς την κατεύθυνση αυτή. Γιατί, καλώς ή κακώς, η ευθύνη για την καταστροφική εικόνα της Ελλάδας δεν ανήκει στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος και τις υποχρεώσεις του έναντι των έξω τηρούσε, και η φήμη του ήταν, μέχρι την ώρα που η χώρα χρεοκόπησε, ικανοποιητική.

Τι μπορεί όμως να κάνει το κράτος και το νέο πολιτικό σύστημα που προκύπτει από τις εκλογές για να αναταχθεί η εικόνα της Ελλάδας; Καταρχήν, να σταματήσει να στέλνει χωρίς λόγο κακές εικόνες και κακές ειδήσεις στο εξωτερικό. Μολότοφ, ξυλοδαρμοί κ.λπ. σκοτώνουν ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία. Σκοτώνουν τον τουρισμό και σκοτώνουν οποιοδήποτε ελάχιστο επενδυτικό ενδιαφέρον, την ώρα που η χώρα έχει ένα εκατομμύριο ανθρώπους χωρίς δουλειά.

Ταυτόχρονα το κράτος πρέπει να αποκαταστήσει και το ίδιο την αξιοπιστία του. Να εκπληρώνει τους στόχους και τις υποχρεώσεις του και να σταματήσει τη μόνιμη τακτική της αναβολής και της απόπειρας επαναδιαπραγμάτευσης των αυτονόητων. Αν είναι δυνατόν, να κάνει περισσότερα από όσα έχουμε συμφωνήσει, έτσι ώστε να αρχίσουμε να καλύπτουμε το χαμένο έδαφος από τις αναρίθμητες φορές που έχουμε κάνει λιγότερα από όσα έχουμε συμφωνήσει.

Τέλος, θα πρέπει με τα πενιχρά χρήματα που έχουμε να αρχίσουμε, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, μια εκστρατεία βελτίωσης της εικόνας της χώρας αναδεικνύοντας τα πραγματικά της ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Μια εκστρατεία όμως που να μην απευθύνεται στο θυμικό των Ελλήνων (τι καλοί που είμαστε και πώς μας αδικούν οι κακοί ξένοι), αλλά στη λογική των ξένων εταίρων μας. Να τους επισημάνουμε δηλαδή ότι η χώρα, παρά τις αδυναμίες της, έχει ικανό ανθρώπινο δυναμικό, σύγχρονες υποδομές αντίστοιχες με οποιαδήποτε άλλη αναπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα και πλέον –με τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται– σοβαρές επενδυτικές ευκαιρίες και προοπτικές.

Προϋπόθεση για να πετύχει αυτή η –αναγκαίως μακροχρόνια– προσπάθεια βελτίωσης της εικόνας μας ως χώρας είναι όμως να γίνουν όλα όσα προαναφέραμε ταυτόχρονα. Γιατί αν, την ώρα που θα λέμε τα πλεονεκτήματά μας στο εξωτερικό, δείξουμε πάλι αναξιόπιστοι ή αν κάνουμε πρώτη είδηση τις καταστροφές στην Αθήνα ή τους αποκλεισμούς των λιμανιών κ.λπ., τότε όλα τα υπόλοιπα θα είναι ματαιοπονία.