Στο πλαίσιο του μαθήματος branding που διδάσκω αυτόν τον καιρό σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα, μελέτησα τη διαχρονική εξέλιξη της επαφής με τον καταναλωτή κάποιων σημαντικών, επιδραστικών καταναλωτικών brands. Ανάμεσά τους και της Nike. Και όσο και αν το περίμενα, εντυπωσιάστηκα από τη συνέπεια και συνοχή που έχει επιδείξει το brand στο πέρασμα του χρόνου.

Σε κάθε σημείο επαφής, από τον σχεδιασμό των προϊόντων, τα καταστήματα και τη συσκευασία, μέχρι τη διαφήμιση, είναι εντυπωσιακή ακόμα και για ένα brand της δικής της εμβέλειας η διαχρονική συνέπεια της Nike στις αξίες και το brand proposition της: Από τις αρχές των ‘70s όταν ο Bill Bowerman έφτιαχνε τη σόλα για το πρώτο παπούτσι τρεξίματος στη βαφλιέρα του και κάποια Carolyn Davidson σχεδίαζε το διάσημο σήμα, τη θρυλική πρώτη διαφημιστική καμπάνια «There is no finish line», το πρώτο TVC του ‘82 με το «people out there who run as their life depended on it», τα Air Jordan του ’85 και τα Air Max του ’87, το «Just Do It» του ’88 και το πρώτο Niketown το ’90, μέχρι το «Find Your Greatness» του ’12 και τη διάσημη ταινία με τον Colin Kaepernick του ‘18, «Don’t ask if your dreams are crazy, ask if they are crazy enough».

Και επειδή ως marketer αλλά και ως δρομέας μεγάλων αποστάσεων βρίσκω συγκλονιστικά τα consumer insights και το brand narrative του «There is no finish line» του 1975, τα μεταφράζω και τα παραθέτω αυτούσια:

«Αργά ή γρήγορα, ο σοβαρός δρομέας περνάει μια ξεχωριστή, πολύ προσωπική εμπειρία που είναι άγνωστη στους περισσότερους ανθρώπους. Κάποιοι το λένε ευφορία. Άλλοι λένε ότι είναι ένα νέο είδος μυστικιστικής εμπειρίας που σε ωθεί σε μια αυξημένη κατάσταση ενσυνείδησης. Μια αναλαμπή χαράς. Μια αίσθηση αιώρησης καθώς τρέχεις. Η εμπειρία είναι διαφορετική για τον κάθε έναν από εμάς, αλλά τη στιγμή που συμβαίνει περνάς το φράγμα που σε ξεχωρίζει από τους περιστασιακούς δρομείς. Για πάντα. Και από εκείνο το σημείο και μετά, δεν υπάρχει γραμμή τερματισμού. Τρέχεις για τη ζωή σου. Αρχίζεις να είσαι εθισμένος σε αυτά που σου δίνει το τρέξιμο.

Εμείς στη Nike καταλαβαίνουμε αυτό το συναίσθημα. Δεν υπάρχει γραμμή τερματισμού ούτε για μας. Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να προσπαθούμε να υπερέχουμε, να παράγουμε παπούτσια για τρέξιμο που είναι καλύτερα και καλύτερα κάθε χρόνο.

Το να νικήσεις τον ανταγωνισμό είναι σχετικά εύκολο. Αλλά το να νικήσεις τον εαυτό σου είναι μια δέσμευση που δεν τελειώνει ποτέ».