Θα πρέπει επίσης να κάνω σαφές, ότι ενώ μεγάλωσα με το «Χριστός Ξανασταυρώνεται» μεγάλωσα επίσης και με τον «Άγνωστο Πόλεμο» και σε παρόμοιες εποχές που τείνουν να γίνουν πουρές στο κεφάλι μου είχαν σουξέ και οι «Πανθέοι» και ο «Γιούνγκερμαν» (ταγματάρχης, στρατηγός, αρχισυντάκτης ή κάτι τέτοιο). Ευτυχώς όμως, κάποια στιγμή βγήκαν οι «Απαράδεκτοι» και μετά το «Είμαστε στον Αέρα» και το πράγμα ζωντάνεψε κάπως. Επίσης, τις ίδιες εποχές (αυτές που γίνονται πουρές σιγά-σιγά), οι μεγάλες αγάπες ήταν το «Χαβάη 5-0», ο «Άγιος», το «FBI» και στη μεγάλη βαρεμάρα ο «Κότζακ» – αυτά για να μη νομίζει η νέα γενιά ότι μόνο αυτή βλέπει αμερικάνικες σειρές και ότι μόνο αυτή θα κάψει τον εγκέφαλό της.

Θέλω να πω, ότι σκουπίδια στην TV υπήρχαν πάντα. Η λόγος της εκτενούς καταγραφής είναι ακριβώς για να θυμίσω πως το ποια από τα παραπάνω θεωρούνται αριστουργήματα και ποια trash TV, είναι θέμα παιδείας και γούστου αλλά επιτρέψτε μου να πω πως κρυφές ματιές τους έριχναν σχεδόν οι πάντες. Και όπως και σήμερα, λίγο έως πολύ σχεδόν όλοι μας ξέραμε τι περίπου «παίζεται» στο καθένα. Θα μου πείτε ότι δεν είχαμε reality; Θα σας απαντήσω ευτυχώς, αλλά και πως είχαμε τα «Τετράγωνα των Αστέρων» και το «Να η Ευκαιρία» για να αναδεικνύουν ταλέντα και να κρατάνε ψηλά τη σημαία του «Ανήκομε εις τη Δύση».

Διαβάζοντας την Κυριακή στο «Βήμα» στις σελίδες της τηλεόρασης πως αναβιώνουν σειρές της δεκαετίας του ‘80 με τον Κιμούλη αμούστακο και στη σελίδα της τεχνολογίας για τη Sony Internet TV, εκτιμώ ότι ένιωσα λίγο άβολα. Όχι γιατί δεν περίμενα αυτά τα μαντάτα. Αντιθέτως τα είχα ζήσει αλλά και τα είχα γράψει κιόλας καθώς κάτι το Joost, κάτι το Boxee κάτι 1-2 ακόμα εξυπνάδες από τα παιδιά που «ξέρουν που έχουν την πετσέτα τους» ήταν αρκετά. Μόνο που δεν περίμενα πως θα έρθουν τα μαντάτα τόσο νωρίς – ή ενδεχομένως δεν κατάλαβα πότε πέρασαν κιόλας 2-3 χρόνια. Σε κάθε περίπτωση το timing μοιάζει να είναι ιδιαιτέρως απειλητικό για το Μέσο που είχε μάθει να είναι ο βασιλιάς των Media.

Γιατί, άλλο το καφενείο (ή ο καφενές) του ’70 και του ’80 ή τα «καφέ» του ’90 και του ’00 και άλλο το καθημερινό ξεμπρόστιασμα στα FB και στα Twitter σύντροφοι. Και με άκομψα online reality τα πράγματα δε σώνονται. Άσε που μπορεί να γίνουν και χειρότερα…