Η απάντηση στο ερώτημα αυτό, αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά των ελληνικών Μ.Μ.Ε., είναι καταφανώς αρνητική. Τα ελληνικά Μ.Μ.Ε., στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ακολούθησαν μια πρακτική υπερκατανάλωσης των πρωτοφανών οικονομικών Μέσων που απέκτησαν με διάφορους τρόπους στην εποχή της δανειοδοτούμενης αφθονίας. Παρά τις περικοπές, δεν έχουν ακόμα αλλάξει δραστικά το επιχειρηματικό τους μοντέλο και σήμερα που καλούνται να αλλάξουν ή να εξαφανιστούν, ψάχνουν να βρουν λίγα ακόμα δανεικά για να παρατείνουν λίγες ακόμα εβδομάδες ή μήνες το παρόν αρρωστημένο καθεστώς.

Η προσπάθεια αυτή είναι ο ορισμός της ματαιοπονίας. Το καταναλωτικό πρότυπο που επέτρεπε την παρουσία των Μ.Μ.Ε. με το «υπερτονισμένο εγώ», δεν υπάρχει πια και ακόμα και αν η Ελλάδα βγει από την κρίση, θα κάνει δεκαετίες για να επανεμφανισθεί. Το κρατικοδίαιτο πολιτικό κατεστημένο, το οποίο προσέφερε εν αφθονία χρηματοδότηση, με πολλαπλούς τρόπους στα μεγάλα και όχι μόνο Μ.Μ.Ε., δεν έχει πλέον χρήματα.

Τα Μ.Μ.Ε. θα έπρεπε να αναζητούν συνεπώς ένα άλλο επιχειρηματικό μοντέλο και να επιχειρούν να περιορίσουν με κάθε τρόπο την εξάρτησή τους από το δανεισμό, τον οποίο είναι προφανές ότι δεν μπορούν να συντηρήσουν. Βρίσκουν ενδεχομένως κατανόηση για λίγες ακόμα εβδομάδες από τις διοικήσεις των τραπεζών, οι οποίες κινδυνεύουν στο πλαίσιο του «κουρέματος» να χάσουν όχι μόνο το μεγαλύτερο μέρος της αξίας των μετοχών τους, αλλά και τον έλεγχο της διοίκησης των τραπεζών, ιδίως αν οι ευρωπαίοι αποφασίσουν να εμπλακούν άμεσα στο Μάνατζμεντ. Έχουν συνεπώς ανάγκη και από την τελευταία φωνή στο εσωτερικό σ’ αυτήν τη διαπραγμάτευση.

Όλα αυτά όμως δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Οι τράπεζες μετά την επανακεφαλαιοποίησή τους, αν όλα πάνε καλά, θα βρεθούν σε κάθε περίπτωση υπό τον ασφυκτικό ευρωπαϊκό έλεγχο σε ό,τι αφορά τις πιστώσεις που διαθέτουν στην πραγματική οικονομία. Ανεξαρτήτως του αν θα υπάρχουν κοινές ή προνομιούχες μετοχές, αυτό που δεν θα υπάρχει είναι η δυνατότητα να συνεχίσουν να κρατούν στη ζωή επιχειρήσεις με υψηλή δανειακή επιβάρυνση, οι οποίες ζητούν νέα δανεικά για να αποπληρώσουν λειτουργικές δαπάνες. Η Ελλάδα στο σύνολό της δεν αφέθηκε (ως τώρα), να χρεοκοπήσει ως χώρα ανεξέλεγκτα λόγω των ευρύτερων συνεπειών που θα είχε η απόφαση αυτή, προπαντός για το κύρος της ευρωζώνης και την ασφάλεια του κρατικού χρέους των υπολοίπων χωρών.

Τα υπερχρεωμένα Μέσα Ενημέρωσης είδαν τη χρηματοδότησή τους να συνεχίζεται λόγω της κεντρικής τους θέσης στο ελληνικό σύστημα διακυβέρνησης. Το ελληνικό σύστημα διακυβέρνησης δεν θα μπορέσει όμως να συνεχίσει να τα προστατεύει μετά την επόμενη δανειακή σύμβαση. Θα πρέπει να μάθουν να ζουν χωρίς δανεικά και να παρουσιάσουν αξιόπιστα και ρεαλιστικά σχέδια επιβίωσης, όπου αυτά είναι εφικτά. Ο κόσμος μας, αλλά και ο κόσμος τους, έχει αλλάξει οριστικά.