– Παράνοια
Εσείς μπορείτε να βρείτε μια λογική εξήγηση;
Γιατί επιτρέπεται να δίνεται η ταυτότητα του κατόχου αριθμού σταθερού τηλεφώνου και απαγορεύεται προκειμένου για κινητό; Ειδικά όταν το δεύτερο έχει αντικαταστήσει σχεδόν πλήρως το πρώτο;

«Ο χειρότερος υποκριτής είναι αυτός που ψεύδεται με ειλικρίνεια»!, Andre Gide (1869-1951), Γάλλος συγγραφέας, Νομπελίστας

– Που πας, ρε Ομπάμα!
Άσχετος αυτός ο Ομπάμα!
Μετά την αποδοκιμασία των Δημοκρατικών, στις εκλογές της 3.11.2010, αντί να «απειλήσει» με παραίτηση, ανέλαβε την ευθύνη των λαθών του και υποσχέθηκε να τα διορθώσει! Τσάμπα πήγαν τα μαθήματα που του έκανε ο Γιώργος!

– Οι Μεσογειακοί Αγώνες
Η κυβέρνηση πρέπει αμέσως,
όσο είναι καιρός, να παραιτηθεί από τη διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2012. Μπορούμε να πεθάνουμε και από την τωρινή αιμορραγία, δεν χρειαζόμαστε πρόσθετη!

– Ποια ανταγωνιστικότητα;
Σπρώχνουνε στην ανεργία
αυτούς που δουλεύουν σκληρά 10-12 ώρες την ημέρα στον ιδιωτικό τομέα και παράγουν πολύτιμο έργο αυξάνοντας το ΑΕΠ και δεν απολύουν ούτε έναν από τους οκνηρούς, αναποτελεσματικούς χαραμοφάηδες του δημοσίου! Το πελατειακό κράτος ζει και βασιλεύει! Η ανάπτυξη κι η ανταγωνιστικότητα μπορούν να περιμένουν!

– Καλύτερη αφετηρία…
Η προηγούμενη, η δική μου κι η επόμενη γενιά
πέρασαν δια πυρός και σιδήρου. Μικρασιατική καταστροφή, πόλεμος, κατοχή και Εμφύλιος, είχαν κυριολεκτικά ισοπεδώσει την Ελλάδα. Κι ανάμεσά τους δυο δικτατορίες. Κι όμως, στη δεκαετία του ’70 είχαν χτίσει μια όμορφη Ελλάδα και οικονομικά και πολιτικά και κοινωνικά και πολιτισμικά. Κι εκεί, στη δεκαετία του ’80 άρχισε το έργο της αποδόμησης, για να φτάσουμε στο σημερινό χάλι! Ας μην αποθαρρύνονται λοιπόν οι νέοι μας. Μπορούν, αν θέλουν, να ξαναχτίσουν μια όμορφη Ελλάδα, εκκινώντας από πολύ καλύτερη αφετηρία από τη δική μας!

– Να τα εκατοστήσουν!
Το 2011 γιορτάζουν τα 21α
γενέθλιά τους δύο ελληνικά προβλήματα. Ένα οιονεί εξωτερικό, η ονομασία της πΓΜΔ και ένα πραγματικό εσωτερικό, της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Κατά που βλέπω θα τα… εκατοστίσουν!

– Εγώ δεν μετανιώνω!
«Ελπίζω να μη μετανιώσω,
που το λέω, αλλά μπροστά στη μικρότητα της πολιτικής ηγεσίας, μερικές φορές πιάνω το εαυτό μου να σκέπτεται ότι μόνον η καταστροφή θα μας έδινε τη δυνατότητα της αναγέννησης», έγραψε ο Στέφανος Κασιμάτης («Καθημερινή»-31.10.10). Εγώ δεν το «σκέπτομαι μερικές φορές» απλώς. Αποτελεί στερεή πεποίθησή μου (που έχει καταγραφεί σ’ αυτήν τη σελίδα πολλές φορές) ότι η καταστροφή είναι ο μόνος δρόμος προς την αναγέννηση!

– Η κατάρρεση συνεχίστηκε!
Συνέτριψε όλες τις ιστορικές
επιδόσεις της η αποχή, που μαζί με τα άκυρα και λευκά, ξεπέρασε το 50%!!! Μόνο που αυτή η αποχή βοήθησε το αμαρτωλό δίπολο να πέσει μόνον 10 μονάδες κάτω από τη συνολική προηγούμενη εκλογική σοδειά του (68% έναντι 78%), ενώ θα είχε συρρικνωθεί γύρω στο 50%, αν η αποχή ήταν στα συνηθισμένα επίπεδα! Το χειρότερο είναι ότι κανείς από τους δύο μονομάχους, αλλά και το συνένοχό τους μιντιακό κατεστημένο δεν έδειξε να συγκινήθηκε από το μέγεθος αυτού του «σεισμού». Κάποιες αναφορές έγιναν για τα προσχήματα, αλλά σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο σημασίας. Συμπέρασμα: Άλλο ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού σκηνικού κατέρρευσε, από νέες εκρήξεις μικροκομματισμού, υποκρισίας, ανεντιμότητας και παραπλάνησης!

– Μόνη ελπίδα, η κατάρρευση
Η μεγάλη πλειονότητα του σημερινού πολιτικού προσωπικού
αποτέλεσε και αποτελεί ανταλλακτικά μιας μηχανής που επί τριάντα χρόνια τώρα παράγει κομματοκρατία, και διαφθορά, με ιδανικό την «καρέκλα». Είναι αυτονόητο ότι με αυτά τα παλιά, μεταχειρισμένα και φθαρμένα ανταλλακτικά είναι αδύνατον να κατασκευαστεί μια καινούργια, δυνατή, έντιμη και αποδοτική μηχανή. Γι’ αυτό κι εγώ επιμένω, εγωιστικά ίσως -επειδή δεν έχω παιδιά κι εγγόνια- αλλά και συνετά πιστεύω, ότι η μόνη ριζική λύση είναι η πλήρης κατάρρευση, που θα «θάψει» το υπάρχον πολιτικό προσωπικό. Κι επειδή το σύμπαν κι οι κοινωνίες μισούν το «κενό», υπάρχει βάσιμη ελπίδα ότι μια νέα ομάδα ανθρώπων αμόλυντων, έντιμων και ικανών θα αναδειχθεί από το χάος, για να οδηγήσει τη χώρα και τον λαό μας σ’ ένα καλύτερο αύριο.

– Δεν αρκεί το «καλούτσικο»
«Το καλούτσικο μπορεί να επαρκεί σε συνηθισμένους
καιρούς, αλλά δεν ζούμε σε συνηθισμένους καιρούς. Βασικά έχουμε δύο χρεοκοπημένα κόμματα, σε μια χρεοκοπημένη χώρα». Το είπε για τις Η.Π.Α. ο γκουρού της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, Τόμας Φρίντμαν. Θα μπορούσε όμως να το πει και για την Ελλάδα, χωρίς ν’ αλλάξει ούτε μια λέξη!