Προβληματισμοί για ζητήματα εμπιστευτικότητας, ανταγωνισμού και media buying

Εν αναμονή των πορισμάτων των αρχών ανταγωνισμού, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Διαφημιζόμενων (WFA) και η Incorporated Society of British Advertisers (ISBA), εξέφρασαν τους προβληματισμούς τους για τις πιθανές επιπτώσεις στο πεδίο του media buying, σε θέματα εμπιστευτικότητας μεταξύ διαφημιστικής και πελάτη, αλλά και σε επίπεδο ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με τον Malte Lohan, διευθυντή δημοσίων σχέσεων της WFA: «Μεγαλύτεροι διαφημιζόμενοι φαίνεται να νιώθουν πιο άνετα με αυτό, αλλά έχουμε δεχθεί ανάμικτες αντιδράσεις από μικρότερους πελάτες». Ο ομόλογός του στην ISBA Ian Twinn, ανέδειξε επιπλέον την πιθανή ανελαστικότητα των συμβατικών όρων καθώς «σε μια αγορά όπου Publicis, Omnicom και WPP κατέχουν το 70%, οι διαφημιζόμενοι δεν θα έχουν σχεδόν πουθενά αλλού να στραφούν».

Ωστόσο, η ανταπόκριση των μελών δεν ακολουθεί τον καταιγιστικό ρυθμό των εξελίξεων, ίσως λόγω καλοκαιρινών διακοπών. «Το κλίμα όμως σίγουρα δεν είναι εξαιρετικό», σύμφωνα με τον Twinn, ο οποίος μεταφέρει ότι «κάποιοι διαφημιζόμενοι δεν μπορούν να δουν τα πλεονεκτήματα για την πλευρά τους», και προσθέτει: «Δεν είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για τη διαφήμιση. Το θέμα είναι επιχειρηματικό και αφορά την εξεύρεση τρόπων λειτουργίας στο ψηφιακό παγκόσμιο περιβάλλον».

Εκ μέρους της Association of National Advertisers, ο Executive Vice President Bill Duggan σημείωσε ότι η επικείμενη συγχώνευση προκαλεί ανησυχίες σε πολλά μέλη της, καθώς ανταγωνιστές θα βρεθούν κάτω από την ίδια ομπρέλα, τη στιγμή μάλιστα που οι συνεργασίες με πολλούς και διαφορετικούς τύπους εταιρειών επικοινωνίας – creative, media κ.λπ. – δυσχεραίνουν τη ανάπτυξη αποτελεσματικών «firewalls».

Αναγνώρισε ότι το νέο τοπίο μπορεί να αποβεί ευνοϊκό για μικρότερες και μεσαίου μεγέθους εταιρείες, με τοπική όμως εμβέλεια, ενώ σίγουρα θα αποφέρει πλεονεκτήματα στους πελάτες των Publicis και Omnicom, λόγω μεγέθους και κλίμακας, σε θέματα media. «Παρά ταύτα, η καινοτομία και η δημιουργικότητα αποτελούν εξίσου σημαντικούς λόγους επιλογής συνεργατών επικοινωνίας και οι διαφημιζόμενοι πρέπει να αναρωτηθούν “Πώς θα επηρεαστεί
η δική μου εταιρεία;”. Έχουν οι ίδιοι την ευθύνη να το συζητήσουν ειλικρινά με τους 2 ομίλους».

Υπό αυτές τις συνθήκες, το πόσο πειστικά θα αποδειχτούν τα επιχειρήματα των Levi και Wren σύμφωνα με τους οποίους τα client conflicts συνιστούν πρόβλημα του παρελθόντος, φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα το WPP, μένει ακόμα να φανεί. Ο Μ. Sorrell πάντως δεν έχασε την ευκαιρία να απαντήσει δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Οι ανταγωνισμοί μεταξύ πελατών αποτελούν πρόβλημα, όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη διαχείριση και οργάνωση».