9th Marketing Directors Forum

Tον συνάντησα ένα καυτό καλοκαιρινό πρωινό στις Κάννες και δεν ήξερα τι να περιμένω από το φημισμένο άγγλο marketer, ο οποίος κάποτε χαρακτηρίστηκε «the bete noire of Unilever». Όπως αποδείχτηκε, όμως, μάταια ανησυχούσα. Διότι, ο Simon Clift είναι ένας εξαιρετικός συνομιλητής. Από αυτούς που, έχοντας πετύχει πάρα πολλά στην καριέρα τους, δεν νιώθουν την ανάγκη να «χαϊδέψουν αυτιά». Αντιθέτως, προτιμά να μιλάει με ειλικρίνεια, με επιχειρήματα και με πάθος, επιβεβαιώνοντας ότι, αν αγαπάς αυτό που κάνεις, το πιθανότερο είναι ότι θα πετύχεις.

Marketing Week: Θα υπέθετε κανείς ότι το επάγγελμα του marketer έχει αλλάξει πολύ, έχει εξελιχθεί… Όμως, όπως και παλιότερα, το Μάρκετινγκ έχει να κάνει με την αξιοποίηση insights και τη χάραξη της κατάλληλης στρατηγικής, έτσι δεν είναι;

Simon Clift: Τα agencies δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου. Αν συγκρίνεις το σήμερα με την εποχή των «Mad Men», θα δεις ότι, με εξαίρεση ίσως τα τσιγάρα, τα ποτά και τον σεξισμό, οι δύο εποχές δεν διαφέρουν η μία από την άλλη. Και στη Βρετανία, η κατανάλωση ποτών είναι ακόμα εκεί…

Άρα, στο επάγγελμά μας, το Μάρκετινγκ, το βασικό καθήκον μας πράγματι εξακολουθεί να είναι το ίδιο: να κατανοήσουμε βαθύτατα τους καταναλωτές.
Αυτό που έχει αλλάξει, ωστόσο, είναι ότι τα διαθέσιμα εργαλεία έχουν γίνει πολύ πιο σύνθετα. Κάποτε το Μάρκετινγκ ήταν σαν το bowling. Είχες 10 κορίνες παραταγμένες στη σειρά, έριχνες την μπάλα και έβλεπες πόσες πέτυχες. Σχεδίαζες πού θα ρίξεις τη μπάλα και μετά μετρούσες το αποτέλεσμα. Είχες τον έλεγχο.

Πλέον, το Μάρκετινγκ θυμίζει φλιπεράκι, δεν ελέγχεις την πορεία της μπάλας. Και μπορεί κάποιες φορές να έχεις τη δυνατότητα να παρέμβεις, ωστόσο συνήθως είναι πολύ αργά και η μπάλα καταλήγει στην τρύπα.

Marketing Week: Εξαιρετικό παράδειγμα. Και πώς ανταποκρίνονται οι εταιρείες σε αυτήν την πραγματικότητα;

Simon Clift: Πιστεύω ότι αδυνατούν να την αποδεχθούν. Διότι, δυσκολεύονται πολύ να αφήσουν τα γκέμια. Νομίζουν ότι έχουν ακόμα τον έλεγχο και αυτό μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό. Είναι σαν ένας γονιός που πιστεύει ότι το παιδί του βρίσκεται στο κρεβάτι, ενώ στην πραγματικότητα είναι έξω και σνιφάρει κοκαΐνη. Είναι πολύ πιο επικίνδυνο να είσαι στον «κόσμο» σου και να μην γνωρίζεις την αλήθεια.

Στην εποχή μας, ο καταναλωτής βρίσκεται αρκετά βήματα μπροστά από τους marketers. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι marketers δεν μπορούν να κατανοήσουν τις αλλαγές. Υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, μία χαμένη γενιά. Άτομα, λίγο πριν ή μετά τα 40, τα οποία είναι αρκετά μεγάλα για να έχουν «ανατραφεί» με το Internet δίπλα τους, αλλά και αρκετά νέα για να παρατηρήσουν ιδίοις όμμασι ότι τα παιδιά σήμερα βλέπουν τηλεόραση ενόσω παίζουν βιντεοπαιχνίδια και ασχολούνται με το κινητό τους.

Marketing Week: Κάθε αρχή και δύσκολη. Φαντάζομαι ότι και όταν είχε κάνει την εμφάνισή της η Τηλεόραση, θα ήταν δύσκολο για κάποιους να προσαρμοστούν…

Simon Clift: Ήταν ευκολότερο να εξηγήσεις στον κόσμο τι ήταν η Τηλεόραση. Όλοι γνώριζαν την απάντηση. «Είναι σαν ένα σινεμά στο σαλόνι σας». Υπήρξαν μερικοί «δεινόσαυροι» που προέβλεπαν την αποτυχία της Τηλεόρασης, εν τούτοις η πλειονότητα γνώριζε ότι αυτό ήταν το επόμενο μεγάλο Μέσο.

Σήμερα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά ένα νέο Μέσο, το οποίο έχει διασκορπιστεί σε εκατομμύρια κομμάτια. Αν δεν εξοικειωθείς, λοιπόν, με τη νέα πραγματικότητα, πώς θα βοηθήσεις το brand σου; Δεν θα ήταν παράλογο τη δεκαετία του ’70 να ζητούσες από κάποιον που δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ του τηλεόραση να δημιουργήσει ένα τηλεοπτικό σποτ;

Και όμως, πολλοί marketers δεν κατέχουν τις νέες τεχνολογίες. Παλιότερα, συνήθιζα να πηγαίνω σε συναδέλφους μου και να τους «τυραννώ». Τους ρώταγα: «Μπορείς να μου πεις πώς να δω το τελευταίο επεισόδιο του Pop Idol στον υπολογιστή μου;». Με κοιτούσαν με ένα ύφος απορίας, σαν να μου έλεγαν «δεν ήξερα ότι μπορείς να το κάνεις και δεν έχω ιδέα πώς γίνεται».


Marketing Week: Μιας και παρομοιάσατε πριν το Μάρκετινγκ με το φλιπεράκι και επειδή είμαι μεγάλος φαν των The Who, «ποια είναι τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας marketer για να χαρακτηριστεί… “Pinball Wizard”»;

Simon Clift: Πολύ καλή ερώτηση, λέω να την «κλέψω». Σε μία εκδήλωση στη Βραζιλία μίλησε πριν από μένα ο Rudolph Guliani, πρώην Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο οποίος, αν και είναι τουλάχιστον 10 χρόνια μεγαλύτερός μου, είπε: «κοιτάξτε, αν θέλετε να θεωρείστε μορφωμένοι στις μέρες μας πρέπει να γνωρίζετε πώς λειτουργεί η τεχνολογία». Με άλλα λόγια, οι marketers οφείλουν να ξέρουν πώς δουλεύει το Facebook. Να στέλνουν tweets ακόμα και αν δεν τους αρέσει ή το θεωρούν ηλίθιο…. Πρέπει να έχουν άποψη.

Marketing Week: Δεν έχουν άλλη επιλογή… Πρέπει να βρίσκονται εκεί που βρίσκεται το κοινό τους.

Simon Clift: Σωστά. Κατανοώ ότι τα πράγματα είναι περίπλοκα. Μπορείς να δεις το ποτήρι είτε μισοάδειο, είτε μισογεμάτο. Ειλικρινά, πιστεύω ότι δεν έχει υπάρξει πιο ενδιαφέρουσα περίοδος για να ασχοληθείς με το Μάρκετινγκ. Για περίπου 50 χρόνια ο κόσμος βίωσε μία περίοδο ομαδικής ύπνωσης, όπου όλοι γνώριζαν ποια ήταν η απάντηση.

«Ας σκεφτούμε μία ιδέα και ας κάνουμε ένα σποτ 30 δευτερολέπτων». Πλέον, αυτό δεν αρκεί. Είναι πολύ πιο μπερδεμένο, αλλά και πολύ πιο ενδιαφέρον. Εκτός αν είσαι ένας απογοητευμένος σκηνοθέτης, οπότε, τότε, θεωρείς τα νέα δεδομένα τρομακτικά. Ξέρεις κάτι; Αν έλεγες στο 50% των δημιουργικών ότι «ο Steven Spielberg ψάχνει για βοηθό. Θα προτιμούσες να δουλέψεις μαζί του ή να συνεχίσεις να λύνεις τα προβλήματα των brands;», το 80% πιθανότατα θα επέλεγε να εργαστεί μαζί του. Διότι είναι απογοητευμένοι σκηνοθέτες.

Εγώ πάλι δεν είμαι. Και με ενδιαφέρει να αντιληφθώ πώς ένα απορρυπαντικό ή μία οδοντόπαστα κατάφεραν να κερδίσουν την προτίμηση της τάδε νοικοκυράς. Το βλέπω ως πρόκληση.

Marketing Week: Ποια είναι, λοιπόν, η μεγαλύτερη πρόκληση που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι marketers σήμερα;

Simon Clift: Μία από τις προκλήσεις είναι η ανάγκη για θετική συνεισφορά ενός brand στην κοινωνία. Μία εταιρεία, όπως η Unilever -και αυτό ισχύει όλο και περισσότερο για κάθε εταιρεία- έχει τεράστιο αντίκτυπο στον κόσμο. Από τη Unilever περνά, λόγου χάρη, το 6% της ντομάτας που παράγεται παγκοσμίως και το 12% του τσαγιού.

Κάθε brand marketer οφείλει να θυμάται την υποχρέωση που έχει απέναντι στην κοινωνία. Το γεγονός ότι, για παράδειγμα, 2 εκατ. παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια (πρέπει να) είναι ένα μείζων ζήτημα για κάθε εταιρεία που παρασκευάζει σαπούνια -το σαπούνι είναι το πιο φτηνό και αποτελεσματικό αντισηπτικό.

Το πρόβλημα εντοπίζεται στην Αφρική και στην Ινδία, ως εκ τούτου οι Ευρωπαίοι αδιαφορούν. Αν, όμως, καταφέρναμε αυτά τα παιδιά να πλένουν τα χέρια τους με σαπούνι, θα σώζαμε χιλιάδες ζωές. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο για έναν marketer από τη διάσωση ανθρώπινων ζωών. Σε κάνει να νιώθεις υπέροχα.

Marketing Week: Ενίοτε, πάντως, η εταιρική υπευθυνότητα λειτουργεί και ως «Δούρειος Ίππος» που «εισβάλλει» στα πορτοφόλια των καταναλωτών…

Simon Clift: Κυνική άποψη… Στη Νότια Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική, έχω την εντύπωση ότι ο κόσμος εκτιμά κάπως περισσότερο τις επιχειρήσεις. Και αυτό γιατί πολλοί άλλοι οργανισμοί είναι ανάξιοι σεβασμού. Αντιθέτως, στη Βόρεια Ευρώπη, οι marketers είναι οι πιο μισητοί από όλους. Παραδόξως, είναι πιο χαμηλά στη λίστα ακόμα και από τους αστυνομικούς και τους πολιτικούς. Κάτι που φαντάζομαι ότι δεν ισχύει στην Ελλάδα…

Marketing Week: Μα γιατί το λέτε αυτό…;

Simon Clift: Χρόνο με τον χρόνο όλο και πιο πολλοί καταναλωτές θα αντιλαμβάνονται ότι εταιρείες, όπως η Unilever, δεν έχουν κάτι να κρύψουν. Εδώ και χρόνια η Unilever βρίσκεται στην κορυφή του Dow Jones Sustainability Index, πόσοι το γνωρίζουν όμως; Οι καταναλωτές υποθέτουν ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις συνιστούν το πρόβλημα και όχι τη λύση. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Και πιστεύω ότι η διαφάνεια του ψηφιακού κόσμου θα αποσαφηνίσει τα πράγματα.

Αν θελήσει κάποιος να ψάξει στο Internet αποδεικτικά στοιχεία ότι η Unilever μολύνει τον κόσμο και εκμεταλλεύεται παιδιά, δεν θα βρει κάτι. Τουναντίον, θα διαβάσει ότι η Unilever υποστηρίζει τη βιώσιμη γεωργία σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Η εποχή του Internet θα είναι υπέροχη διότι θα υποχρεώσει τα brands να κάνουν το σωστό και τους καταναλωτές να αντιληφθούν ποια είναι η αλήθεια.


Marketing Week: Ποια άλλη πρόκληση θεωρείτε ότι χρήζει αναφοράς;

Simon Clift: Πέρα από αυτήν των Νέων Μέσων, υπάρχει και η πρόκληση του πώς να αξιοποιήσεις τις ιδέες σου σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν έχεις μία σπουδαία ιδέα, δεν είναι κρίμα να περιοριστείς μόνο στην εγχώρια αγορά; Μία φίλη μου, η Sally Lazarus, πρώην Πρόεδρος της Ogilvy & Mather, είπε κάποτε το εξής: «Είναι δύσκολο να εμπνευστείς μία σπουδαία ιδέα. Και είναι μάλλον απίθανο να καταλήξει μία πολυεθνική εταιρεία με 150 διαφορετικές σπουδαίες ιδέες. Μία, δηλαδή, για κάθε χώρα στην οποία δραστηριοποιείται». Δεν υπάρχει περίπτωση. Αν το καλοσκεφτείς, είναι εντυπωσιακό το πόσες κακές διαφημίσεις υπάρχουν και πόσο λίγες αξιοθαύμαστες ιδέες.

Άρα, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι πρέπει να εντοπίζουμε αυτές τις ιδέες και να τις αξιοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Ίσως πολλοί θεωρούν ότι, για παράδειγμα, «οι καλύτερες διαφημίσεις στην ελληνική Τηλεόραση δημιουργήθηκαν από ελληνικά agencies για ελληνικά brands, τα οποία εκμεταλλεύτηκαν κάποιου είδους ελληνική…». Εγώ διαφωνώ. Αυτό που εννοώ είναι ότι η προέλευση δεν είναι τόσο σημαντική. Υπάρχουν διαφημίσεις για brands, όπως οι Nike, Axe και Dove, τις οποίες θαυμάζουμε όλοι.

Marketing Week: Όπερ σημαίνει ότι οι πραγματικά σπουδαίες ιδέες είναι παγκόσμιες…

Simon Clift: Ακριβώς. Αυτό είναι το νόημα. Το πιστεύω πραγματικά. Φαντάζεστε τη Microsoft να δημιουργούσε τελείως διαφορετικό λειτουργικό σύστημα για κάθε χώρα; Δεν θα ήταν βιώσιμη αυτή η προσέγγιση. Το ίδιο ισχύει και με τις ιδέες. Οι αληθινά καλές ιδέες έχουν εφαρμογή σε σχεδόν κάθε αγορά.

Marketing Week: Έχετε συμπληρώσει περισσότερα από 30 χρόνια καριέρας. Ποιο ήταν το στοιχείο που σας βοήθησε να διακριθείτε;

Simon Clift: Η συμβουλή που πάντοτε μου αρέσει να δίνω είναι «να είσαι ο εαυτός σου στη δουλειά». Πολύς κόσμος υιοθετεί μία περσόνα στο γραφείο. «Πρέπει να φέρομαι όπως αρμόζει σε έναν Marketing Manager πλέον»…

Marketing Week: Το ίδιο δεν ισχύει και στις σχέσεις; Αν προσπαθήσεις να γοητεύσεις μια κοπέλα χωρίς να είσαι ο αληθινός σου εαυτός, ίσως τα καταφέρεις. Μακροπρόθεσμα, όμως, αποκλείεται να βγεις κερδισμένος.

Simon Clift: Δεν είχα σκεφτεί αυτόν τον παραλληλισμό. Συμφωνώ, πάντως, μαζί σας. Ανέκαθεν ήμουν ο εαυτός μου στη δουλειά. Δεν είμαι άνθρωπος της πειθαρχίας. Θα σας πω μία ιστορία: Επέστρεψα πριν από μερικά χρόνια από το Μεξικό, όπου το τμήμα Μάρκετινγκ της Unilever ήταν ολιγάριθμο, για να αναλάβω Marketing Director του brand στη Μεγάλη Βρετανία. Εκεί, οι διαδικασίες ήταν πολύ πιο επίσημες και οι έρευνες αγοράς ήταν σαφώς περισσότερες. Μία μέρα στο γραφείο, ένας Marketing Manager έσπευσε να μου δώσει πληροφορίες για το επαναλανσάρισμα του Impulse.

Όταν μου έδειξε τη νέα συσκευασία, τον ρώτησα: «Εσένα πώς σου φαίνεται;». «Ακολουθήσαμε μία διαδικασία, η οποία…», πήγε να μου απαντήσει, όμως τον διέκοψα: «Όχι, εσύ πες μου τι πιστεύεις». «Η έρευνα έδειξε ότι οι καταναλωτές…», τόνισε, αναγκάζοντάς με να τον διακόψω ξανά: «Όχι, άκουσε με. Εσύ τι πιστεύεις…». «Ε, οι απόψεις διίστανται…». «Σταμάτα. Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό που κάνεις είναι απαίσιο;». Με κοίταξε με τρόμο, ήταν σαν να σκέφτηκε ότι «δεν ρωτάς κάποιον τη γνώμη του, όταν έχουμε τόσα εργαλεία διαθέσιμα τα οποία είναι σχεδιασμένα για να μας αποστασιοποιήσουν από τη γνώμη μας».

Ρώτησαν κάποτε τον Steve Jobs τι έρευνα αγοράς έκανε για το iPad. «Δεν έκανα κάποια έρευνα», απάντησε και συνέχισε: «Δεν είναι δουλειά του καταναλωτή να ξέρει τι θα θέλει σε ένα χρόνο από τώρα. Είναι δική μας δουλειά να του το προτείνουμε». Και πιστεύω ότι αυτό έχει εφαρμογή και στο Μάρκετινγκ. Προφανώς είναι απαραίτητη η έρευνα αγοράς, ειδικότερα στις κατηγορίες που έχει παρουσία η Unilever, μόνο, όμως, ως έναν εργαλείο που θα σε βοηθήσει να σχηματίσεις τη δική σου κρίση. Ως συμπληρωματικό εργαλείο, όχι κάτι το οποίο θα υπακούσεις πιστά.


Marketing Week: Ως διαφημιζόμενος, πώς θα περιγράφατε μια σπουδαία διαφημιστική εταιρεία;

Simon Clift: Καταρχάς, οφείλω να διευκρινίσω ότι ακόμα και τα σπουδαία agencies ενίοτε δημιουργούν κακές διαφημίσεις. Και δεν συμβαίνει αυτό επειδή κάποιοι δημιουργικοί είναι υπέροχοι και άλλοι όχι. Ή μάλλον, αληθεύει αυτό, γεγονός όμως παραμένει, ότι η ποιότητα μιας καμπάνιας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα του ηγέτη από την πλευρά του πελάτη. Διότι, οι σπουδαίες διαφημιστικές μπορούν να προτείνουν εξαιρετικές δουλειές. Αν, ωστόσο, ο ηλίθιος πελάτης την απορρίψει…

Στην Unilever, οι καλύτερες δημιουργικές ιδέες, οι καλύτερες καμπάνιες, συνήθως πηγάζουν από έναν πολύ μικρό αριθμό ατόμων. Είναι σχεδόν πάντοτε οι ίδιοι. Μετακινήσαμε κάποιον από τον λογαριασμό του Axe στη Μ. Βρετανία, στα αποσμητικά στη Λατινική Αμερική και αργότερα στον παγκόσμιο λογαριασμό της Vaseline και -ω, τι έκπληξη- παντού το τελικό αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Παρότι συνεργάστηκε με πολλά διαφορετικά agencies. Με την BBH, τη Lowe, τη McCann…

Και αυτό συμβαίνει γιατί ο συγκεκριμένος κύριος αξιολογεί σωστά τις προτάσεις των διαφημιστών και, το κυριότερο, έχει την ικανότητα να εμπνέει. Αν ρωτήσεις τον Bob Jeffrey, CEO της JWT Worldwide (σ.σ. περνούσε εκείνη τη στιγμή από κοντά μας), θα σου πει ότι ενέπνεα τον κόσμο να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι ήθελαν να δουλεύουν μαζί μου.

Marketing Week: Δεν πρέπει να ήσασταν, πάντως, ένα τυπικό στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας…

Simon Clift: Όχι. Σε αντίθεση με το μέσο υψηλόβαθμο στέλεχος Μάρκετινγκ, εγώ δεν είχα εμμονή με τον έλεγχο. Φυσικά και είχα μειονεκτήματα. Οι συνεργάτες μου προσπαθούσαν σκληρά, όμως, γιατί δεν ήθελαν να με απογοητεύσουν. Με εκτιμούσαν. Ένας τέτοιος ηγέτης είναι ο Sir John Hegarty. Αποτελεί πηγή έμπνευσης και ο κόσμος επιζητά να εργαστεί δίπλα του.

Θαυμάζω απεριόριστα την BBH. Από το 1982, όταν και ιδρύθηκαν, καταφέρνουν κάθε χρόνο να παράγουν δουλειές πολύ υψηλού επιπέδου. Δεν έζησαν απλώς τα 15 λεπτά φήμης τους, όπως τόσα και τόσα agencies, και μετά εξαφανίστηκαν.

Άρα, για να ολοκληρώσω, σε γενικές γραμμές, τα κορυφαία agencies διαθέτουν σπουδαίο ηγέτη και δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο planning. Θεωρώ ότι οι καλύτερες ιδέες προκύπτουν από ξεκάθαρες στρατηγικές.

Ο Shakespeare ο σπουδαιότερος, δίχως αμφιβολία, θεατρικός συγγραφέας, έγραψε τα περισσότερα έργα του με συγκεκριμένο αριθμό συλλαβών ανά γραμμή. Είναι προφανώς πολύ δύσκολο να γράφεις για τη δολοφονία ενός βασιλιά και όλα αυτά με ένα είδος ποιητικού μέτρου. Εν τούτοις, αυτή η πειθαρχία εκτιμώ ότι οδηγεί σε μεγαλύτερη δημιουργικότητα. Όπως ακριβώς και μια προσεκτικά σχεδιασμένη στρατηγική.

Marketing Week: Ας κλείσουμε με κάτι διαφορετικό. Μου είπατε νωρίτερα ότι 6 μήνες τον χρόνο ζείτε στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Μπορείτε να μου εξηγήσετε την «τρέλα» των Βραζιλιανών για τη Διαφήμιση; Φέτος τους ξεπέρασαν σε συμμετοχές μόνο οι Η.Π.Α. και κάθε χρόνο το γραφείο Τύπου του Φεστιβάλ των Καννών έχει τόσους πολλούς βραζιλιάνους δημοσιογράφους ώστε θυμίζει… στάδιο Μαρακανά.

Simon Clift: Όντως, τα τελευταία 4-5 χρόνια το Palais είναι γεμάτο Βραζιλιάνους και Αργεντινούς. Για πολλά χρόνια, η Βραζιλία χαρακτηριζόταν ως η χώρα του μέλλοντος. Το μέλλον, όμως, είναι τώρα, έφτασε. Ξαφνικά, τα πάντα πηγαίνουν καλά για τη Βραζιλία. Τα ποσοστά εγκληματικότητας έχουν μειωθεί, η οικονομία κινδυνεύει να «χτυπήσει κόκκινο» και οι επικείμενες διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων και του Μουντιάλ έστρεψαν εκεί τα βλέμματα της παγκόσμιας κοινότητας.

Η Βραζιλία ήταν πάντοτε μία συναρπαστική χώρα και επιτέλους, ο υπόλοιπος κόσμος το αντιλήφθηκε. Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τον κόσμο είναι όχι τόσο «σε τι οφείλεται η ραγδαία ανάπτυξη της χώρας», όσο «γιατί άργησε τόσο πολύ να συμβεί αυτό σε μία χώρα 200 εκατομμυρίων». Όσο για την «τρέλα» τους για τη Διαφήμιση, προφανώς παίζει ρόλο το γεγονός ότι οι Βραζιλιάνοι πιστεύουν με πάθος στα brands. Ξέρω άτομα που δαπανούν το μισό εισόδημά τους σε branded ρούχα. Από τη μία είναι θλιβερό, από την άλλη, όμως, είναι κάτι που με ικανοποιεί ως marketer…

Στις 20 Οκτωβρίου η μεγάλη, ετήσια εκδήλωση για το Μάρκετινγκ
Συνδυάζοντας συναρπαστικά case studies με πρακτικές συμβουλές, οι καταξιωμένοι ομιλητές του 9th Marketing Directors Forum θα αποκαλύψουν πώς μπορούν τα brands να αξιοποιήσουν στο έπακρο το νέο μιντιακό οικοσύστημα, να μετατρέψουν την ψηφιακή επανάσταση σε ευκαιρία και να γευτούν τα οφέλη του «ανοιχτού» Μάρκετινγκ.

Ποιοι είναι, πέρα από τον Simon Clift, μερικοί από τους keynote speakers που θα «ανέβουν» στη σκηνή του συνεδρίου; Η σπουδαία Charlene Li, απόλυτη ειδήμων σε θέματα νέων τεχνολογιών και Social Media, o Phil Rumbol, Campaign’s «Marketer of the Year» και η Mel Exon, Managing Partner του BBH Labs.

Περισσότερα για τη μεγάλη εκδήλωση της εγχώριας αγοράς του Μάρκετινγκ, μπορείτε να μάθετε στο www.marketingdirectors.gr.