Η παγκόσμια πολιτική και κοινωνική αναταραχή του τελευταίου χρόνου βοηθήθηκε από το Ίντερνετ και βοήθησε το Ίντερνετ. Και όταν η κατάσταση σταθεροποιηθεί, η νέα τάξη πραγμάτων θα χαρακτηρίζεται από πολίτες που επικοινωνούν πολύ περισσότερο για πολύ περισσότερα πράγματα και, στατιστικά αναπόφευκτα, πολύ πιο ουσιαστικά.

Αν το «ethical business» ήταν ως τώρα ένα στοίχημα που αφορούσε κυρίως σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και εταιρείες που είχαν λόγους να δείξουν ότι δεν το επιβαρύνουν όσο τις κατηγορούν, σήμερα γενικεύεται. Επειδή ο καταναλωτής θυμάται (μετά από σχεδόν τριάντα χρόνια λήθης) ότι εκτός από καταναλωτής είναι και πολίτης-μέλος της κοινωνίας. Ακόμα και αν ο καταναλωτής δεν έχει συνειδητοποιήσει αυτήν του την υπόσταση, η τρέχουσα οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα θα του το επιβάλλει με έναν τρόπο που δεν επιδέχεται αμφιβολιών. Οι οικονομικές του δυνατότητες περιορίζονται και η ευαισθησία του για όσα συμβαίνουν γύρω του αυξάνονται. Και αν δεν αυξάνεται η δική του, αυξάνεται των φίλων του -των online και των offline.

Οι εταιρείες-brands έχουν μια μοναδική ευκαιρία να επανεφεύρουν τον εαυτό τους -το Ίντερνετ άλλωστε προσφέρεται για κάτι τέτοιο- και να πλησιάσουν τον πολίτη-καταναλωτή. Αυτό θα γίνει επειδή η κοινωνική ευαισθησία ίσως από απλό πλεονέκτημα, μεταμορφωθεί σε καθοριστικό παράγοντα βιωσιμότητας. Πώς; Η απάντηση είναι τόσο μοναδική, όσο μοναδική είναι (ή θέλει να είναι) κάθε εταιρεία. Από την εις βάθος ενημέρωση για προϊόντα και υπηρεσίες -τη δημιουργία δηλαδή του περιεχομένου που τόσο απουσιάζει από το ελληνόφωνο Ίντερνετ ως τη δημιουργία χώρων (σε κοινωνικά δίκτυα και sites) όπου ο πολίτης-καταναλωτής εκθέτει προβληματισμούς που ξεκινούν, ίσως, από το τελευταίο μοντέλο του προϊόντος αλλά δε σταματούν εκεί.

Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Οι εταιρείες-brands δεν πρέπει να ξεχνούν ότι ο πολίτης-καταναλωτής έχει πια το Ίντερνετ μαζί του στο κινητό, στο tablet και στο αυτοκίνητό του. Συνεπώς έχει μαζί του πάντα έναν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας μαζί τους. Διαμορφώνοντας μια διαρκή και ουσιαστική σχέση μαζί του, εξασφαλίζουν ότι θα σταθεί πιο θετικά απέναντί τους.

Δεν υπάρχουν «κοινωνικά δίκτυα» -υπάρχει μια (1) παγκόσμια κοινωνία και ένα (1) Δίκτυο. Και δεν υπάρχουν χρήστες -υπάρχουν πολίτες-καταναλωτές. Ο ένας πόλος του επικοινωνιακού δίπολου είναι συντονισμένος και περιμένει -ο άλλος;