Από τη στιγμή δε που η εταιρική κοινωνική ευθύνη ενίσχυσε τη δυναμική της στα χρόνια της κρίσης – έστω κι αν κάποιος θα περίμενε το αντίθετο λόγο κόστους -, το περιβάλλον ήταν «καταδικασμένο» να αποτελέσει βασικό πυλώνα της ΕΚΕ. Η εξίσωση ωστόσο γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα όταν συνειδητοποιήσει κανείς ότι -μιλώντας για την ανακύκλωση-, τα απορρίμματα δεν είναι… απορρίμματα, αλλά προϊόν. Αυτή η παραδοχή είναι φανερό ότι ανοίγει νέους δρόμους στην περιβαλλοντική αειφορία και στην ανακύκλωση και δεν χρειάζεται να πούμε το γιατί.

Το Μarketing Week στο παρόν τεύχος ετοίμασε ένα μεγάλο αφιέρωμα στην αειφορία και στην ανακύκλωση, μέσα από το οποίο εστιάζει σε σημαντικές παραμέτρους της: Καταγράφει ενδιαφέροντα cases του εξωτερικού από επιχειρήσεις που επένδυσαν σε βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές, αναλύει στρατηγικές ανακύκλωσης στο ένδυμα, καταγράφει τις τελευταίες θεσμικές εξελίξεις από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσπαθώντας να στοιχειοθετήσει το στίγμα της Ελλάδας μέσα σε αυτές, ενώ παράλληλα, συζητάει με ανώτατα και ανώτερα στελέχη εταιρειών που έχουν επενδύσει στην περιβαλλοντική αειφορία και ανακύκλωση εδώ και χρόνια, προσπαθώντας να εντοπίσει τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που αυτές αντιμετωπίζουν.

Την ίδια στιγμή, ακριβώς λόγω της σημαντικής επένδυσης των εταιρειών σε περιβαλλοντικές πρακτικές, γεννάται η ανάγκη επικοινωνίας των πρακτικών αυτών, τόσο σε επίπεδο b2c, όσο και b2b. Έτσι, στο πλαίσιο του αφιερώματος, αναζητάμε και καταγράφουμε τις βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν την επικοινωνία των πρακτικών αυτών, αλλά και τους κινδύνους που κρύβονται σε αυτή την προσπάθεια. Βασικό συμπέρασμα που αντλήσαμε στο πλαίσιο του αφιερώματος είναι το ότι η επένδυση στην αειφορία αποτελεί αναγκαία και ικανή συνθήκη που εξασφαλίζει σε ένα βαθμό τη βιωσιμότητα μιας εταιρείας, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή θα ενσωματωθεί στρατηγικά στην κουλτούρα της.