Η ιδέα της ταινίας έχει τη ρίζα της σε διαχρονικές αξίες, τις οποίες εκφράζει σε επίπεδο νοημάτων, συμβολισμών, αλλά και κινηματογραφικής προσέγγισης. Η ταινία παρακολουθεί τους δύο ήρωες, έναν πατέρα με τη μικρή κόρη του, στην παράξενη, αρχικά, αναζήτησή τους.

Βρίσκονται σε τοπία της υπαίθρου και, αμίλητοι, εξετάζουν διάφορα δέντρα, με πλάνα που αποδίδονται με την εικαστική δύναμη ενός  ζωγραφικού πίνακα. Βλέπουν δέντρα κοντά, άλλα με ψηλά κλαδιά, άλλα με λεπτό κορμό, και η αναζήτησή τους συνεχίζεται. Μέχρι που τελικά συναντούν αυτό που έψαχναν: ένα δέντρο γερό, με χαμηλά και πολύ δυνατά κλαδιά- και τότε, όλα εξηγούνται με αφοπλιστική απλότητα: ο πατέρας έψαχνε το δέντρο που θα του ενέπνεε εμπιστοσύνη για να κρεμάσει μια κούνια.

Mήνυμα της ταινίας είναι το «Ό,τι έχει τη δύναμη να σε στηρίξει, σου δίνει τη δύναμη να ζήσεις τη ζωή σου με ασφάλεια και αισιοδοξία». Η ταινία κλείνει με την υπόσχεση ότι στην Interamerican «Θα βρεις έναν σύμμαχο ζωής».