Αλλά η ιστορία εξακολουθεί να με ξεπερνάει και τελικά προέκυψε ένας «Κιμπάρης» τύπος και τα κατορθώματά του, στο κατά πολλούς πιο «ζόρικο» κοινωνικό δίκτυο. Και μέσα στους πολλούς συμπεριλαμβάνομαι κι εγώ. Μόνο που δεν χάνω και ευκαιρία να βλέπω τις καλές πλευρές του «ζόρικου» – και δεν πρόκειται για κάποια επαγγελματική διαστροφή παρότι έχω αρκετές. Το παρακολουθώ λοιπόν μέρες τώρα και έχω εντυπωσιαστεί, τόσο από την απλότητα της ιδέας όσο και από την ανταπόκριση του κόσμου: ένας χρήστης του Twitter, ο «Κιμπάρης» ή @dimitrischrid, αποφάσισε να εισηγηθεί το hashtag «#aggeliesergasias» το οποίο κάνει ακριβώς αυτό που λέει το όνομά του –κολλάει δίπλα σε μηνύματα ανθρώπων που είτε έχουν οι ίδιοι, είτε είδαν κάπου πληροφορίες για κάποια θέση εργασίας η οποία μπορεί να είναι από οδηγός σε τυροπιτάδικο μέχρι δερματολόγος στο Ντουμπάι (αν υποθέσουμε ότι τολμάς να βγεις έξω και να πας μέχρι το γιατρό)!

Και σύμφωνα μ’ αυτά που βλέπω παρακολουθώντας το ίδιο το hashtag αλλά και που διαβάζω στα ΜΜΕ, το πράγμα έτυχε σχεδόν απόλυτης αποδοχής. Τυχαίο; Κατά πάσα πιθανότητα όχι. Εντυπωσιακό. Απόλυτα. Και αυτό που κάνει το θέμα εντυπωσιακό δεν είναι μόνο πόσες θέσεις εργασίας εμφανίστηκαν και εξακολουθούν να εμφανίζονται με ταχύτητα δυσανάλογα μεγάλη από αυτές που θα περίμενε κανείς σε εποχές κρίσης. Είναι το γεγονός ότι σε όσα μηνύματα διάβασα δε βρήκα πουθενά ενδείξεις ότι κάποιοι χρησιμοποίησαν το «#aggeliesergasias» είτε για να κάνουν πλάκα, είτε για να προωθήσουν κάποιες από τις «σικέ» αγγελίες που ξέρουμε από τις σχετικές εφημερίδες.

Όχι ότι δεν πιστεύω ότι θα έχουμε και τέτοια κρούσματα –απλώς, το feed του hashtag ως τώρα, δείχνει πραγματικό και μάλιστα κάποιοι έγραψαν ότι ήδη έπιασαν δουλειά χρησιμοποιώντας το. Ο «Κιμπάρης» δεν είχε τίποτα να κερδίσει ξεκινώντας το «#aggeliesergasias». Του φάνηκε καλή ιδέα, το έκανε αφού το Twitter του δίνει αυτή τη δυνατότητα και η κοινότητα ιδιωτών χρηστών και εταιρειών ανταποκρίθηκε και εξακολουθεί να ανταποκρίνεται. Και σκέφτομαι ότι ακόμα και αν το πράγμα χαλάσει στη διαδρομή (αν και δεν μπορώ να φανταστώ πώς), ακόμα και αν πέντε ή δέκα άνθρωποι βρήκαν δουλειά θα είναι κέρδος.

Όχι μόνο γι αυτούς, για το Internet και για τις περιβόητες «δυνατότητές» του για τις οποίες μιλάμε όλοι όσοι ασχολούμαστε αλλά και για την ανθρωπιά και τις προοπτικές μας σαν κοινωνία. Γιατί δεν έχουμε ακούσει και λίγα επί του θέματος…