Άλλωστε, σε µια αγορά που αναπτύσσονταν µε υψηλούς ρυθµούς, κανείς δεν έδινε σηµασία σε παθογένειες που υπήρχαν µεν, ωστόσο δεν ήταν ικανές να απειλήσουν την αναπτυξιακή πορεία της. Μιλώντας για παθογένειες, αναφερόµαστε στις «γκρίζες ζώνες» των επιστροφών, στους «φωτογραφικούς» δηµόσιους και ιδιωτικούς διαγωνισµούς, στις χαµηλές προσφορές που έδιναν εταιρείες επικοινωνίας που συµµετείχαν σε specs για να τα κερδίσουν (και µετά τι;), στα ατέλειωτα specs των διαφηµιζόµενων που κινητοποιούσαν όλη την αγορά για πολύ καιρό, αλλά χωρίς αµοιβή συµµετοχής για τις διαφηµιστικές εταιρείες, στην επαγγελµατική και εταιρική ηθική και πολλά άλλα.

Ώσπου ήρθε η κρίση και επανέφερε στο προσκήνιο αυτές τις παθογένειες, αλλά µε µια µεγάλη διαφορά: η ύπαρξή τους απειλούσε πλέον ξεκάθαρα τη βιωσιµότητα των υγιών εταιρειών του κλάδου και «δηλητηρίαζε» το περιβάλλον λειτουργίας τους. Όλα αυτά τα χρόνια πολλοί λίγοι ήταν εκείνοι που δηµοσίως στηλίτευαν τις παραπάνω πρακτικές. Και ακόµα λιγότεροι εκείνοι που το έκαναν επειδή πραγµατικά το πίστευαν. Τελευταία, αυτή η κατάσταση αλλάζει. Όλο και περισσότερα στελέχη µιλούν για τις παθογένειες αυτές, µε ειλικρίνεια και συνειδητά. Στο παρόν τεύχος δηµοσιεύουµε δύο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις που κινούνται στο παραπάνω πλαίσιο, της Αγγέλικας Λεούση, CEO της Jnl+ και του Κώστα Λαµπρόπουλου, COO της Bonjour Design. Η επικεφαλής της ιστορικότερης διαφηµιστικής εταιρείας της χώρας µιλά για τα πρόσφατα γεγονότα µε την avakon+, καταθέτοντας παράλληλα εξαιρετικά «αιχµηρές» απόψεις για την σύγχρονη Επικοινωνία, ενώ ο Κώστας Λαµπρόπουλος, που αποφάσισε να µεταφέρει τη λειτουργία της εταιρείας του στην Αγγλία, εξηγεί τους λόγους αυτής της απόφασης, οι οποίοι έχουν να κάνουν µε τις παθογένειες που αναφέραµε. Παθογένειες οι οποίες επανέρχονται µε το πλέον «άγριο» πρόσωπό τους, δοκιµάζοντας την εταιρική, αλλά και την επαγγελµατική ηθική.