Ισχυρό προς τούτο επιχείρημα ήταν και το στοιχείο που προέκυψε στο ίδιο συνέδριο, σύμφωνα με το οποίο στην Ελλάδα η ημερήσια τηλεθέαση αυξήθηκε το τελευταίο διάστημα (4,5 ώρες τηλεθέασης κατά μέσο όρο), έστω κι αν οι παραγωγές έχουν μειωθεί αισθητά, όπως π.χ. οι δραματικές σειρές που είναι λιγότερες κατά 30-35%.

Πώς μπορεί να εξηγηθεί η πραγματική αυτή διαπίστωση, η οποία έρχεται μάλιστα σε μια στιγμή που η χρήση των υπολογιστών και των κινητών μέσων (κινητά, tablets) συνεχίζει να αυξάνεται σημαντικά, παρά την κρίση και την οικονομική δυσπραγία; Η απάντηση ενδεχομένως βρίσκεται στην ίδια την κρίση. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πρωτοφανή ανεργία και (αυτοκτονικά) υψηλούς αριθμούς συνταξιοδοτημένων. Έχουμε σχεδόν 3 εκατ. συνταξιούχους και 1,2 εκατ. ανέργους. Συνεπώς η χώρα έχει μια πρωτοφανή αύξηση του ελεύθερου χρόνου των πολιτών της. Για τους λάθος λόγους ασφαλώς και με τεράστιο οικονομικό και ψυχικό κόστος για τους εμπλεκόμενους, γιατί έχουν χρόνο αλλά δεν έχουν λεφτά. Τι κάνει όμως κάποιος που έχει χρόνο αλλά όχι χρήμα; Κάθεται σπίτι και βλέπει τηλεόραση…

Συνεπώς δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει ιδιαίτερα η αύξηση του μέσου χρόνου τηλεθέασης. Θα έπρεπε αντίθετα να μας προβληματίζει. Γιατί περισσότερη τηλεθέαση, χωρίς περισσότερο διαθέσιμο χρήμα από πλευράς τηλεθεατών, δεν βελτιώνει το οικονομικό μοντέλο για τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Αφού οι καταναλωτές δεν έχουν χρήμα να ξοδέψουν ο περισσότερος χρόνος που διαθέτουν στην τηλεόραση δεν αλλάζει την οικονομική αξία του προφερόμενου τηλεοπτικού προϊόντος. Τουλάχιστον όχι στην φάση αυτή.

Παρόλα αυτά η εξέλιξη αυτή έχει μεσοπρόθεσμα θετικό αντίκρισμα για το τηλεοπτικό τοπίο. Όχι σήμερα, αλλά στην προοπτική μιας επερχόμενης ανάκαμψης, όταν σταδιακά θα αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα, η χώρα θα βρεθεί να έχει συνήθειες υψηλότερης τηλεθέασης σε σχέση με το παρελθόν, αντίθετα από ό,τι φυσιολογικά θα έπρεπε να συμβαίνει. Συνεπώς η αύξηση των εσόδων θα έρθει ταχύτερα και η πίεση στην τηλεόραση από την αναπόφευκτη αναπροσαρμογή της τεχνολογίας θα είναι μικρότερη.

Ακόμα όμως και με το πλεονέκτημα αυτό, η πορεία της τεχνολογίας δεν πρόκειται να σταματήσει. Συνεπώς η τηλεόραση – η οποία μην ξεχνάμε, παρά τα όσα της συμβαίνουν, συνεχίζει να είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός content στη χώρα -, θα πρέπει να σκεφθεί έγκαιρα τους τρόπους με τους οποίους θα δημιουργήσει υβριδικά προϊόντα και συνεργασίες, τα οποία θα της επιτρέψουν να αξιοποιήσει τα νέα κύματα των τεχνολογικών αλλαγών που θα συνεχίσουν να έρχονται στα επόμενα χρόνια.