Ωωστόσο ήταν η πρώτη φορά που η μεγάλη υπερθαλάσσια υποδομή ονομάστηκε «εθνική γέφυρα». Ήταν αντιστοίχως η πρώτη φορά που – με τις ανθρώπινες φιγούρες να κινούνται πάνω της – φάνταζε ως ένα ζωντανό μνημείο, το οποίο – εκτός του ότι είναι το μεγαλύτερο ελληνικό έργο όλων των εποχών – συμβαίνει να είναι… μία γέφυρα.

To κατάλληλο έργο, την κατάλληλη στιγμή
Ήταν το έργο που έπρεπε, την ώρα που έπρεπε. Τον Αύγουστο του 2004, μέσα στο πιο λαμπρό ελληνικό καλοκαίρι των τελευταίων 25 αιώνων, η φλόγα των ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας διέσχισε ένα πλήθος ελληνικών σημαιών που αυτοβούλως και αυθορμήτως είχε φέρει το ενθουσιώδες πλήθος, μαζί με την ψυχολογία μίας Ελλάδας που πίστευε στον εαυτό της.

Από τότε μέχρι σήμερα η Ιστορία συνεχίζει το δρόμο της, όπως οι επιβάτες των αυτοκινήτων που περνούν από τη Γέφυρα, ως μετακατασκευαστικές φιγούρες ζωής επάνω στο μνημείο που χτίστηκε για να υπηρετήσει τη ζωή και τη βελτίωσή της. Η υπηρεσία αυτή εξασφαλίζεται καθημερινά από 100 περίπου άλλες ελληνικές ζωές που κινούνται στους χώρους της Γέφυρας, αποδίδοντας στο κοινό μία δημόσια υπηρεσία. Αυτές είναι οι ζωές ημών των εργαζομένων, που έχουμε τυπικά ως αποστολή την υλοποίηση της υποχρέωσης της Γέφυρα Α.Ε. η οποία έχει υπογράψει με το ελληνικό Δημόσιο μία σύμβαση παραχώρησης έως το 2039, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι – μετά από αυτό το χρονικό όριο – η Γέφυρα και οι υπηρεσίες που προσφέρει θα βγουν από το τοπίο.

Ιστορική κληρονομιά
Η στενή συμβατική αποστολή μας είναι η διασφάλιση της απρόσκοπτης κυκλοφορίας μέσα σε συνθήκες άνεσης για τους χρήστες και ασφάλειας τόσο για τους τελευταίους, όσο και για την ίδια την υποδομή, η δομική συντήρηση της οποίας είναι από μόνη της μία επιστήμη.

Ωστόσο οι επιταγές της πανταχού παρούσης στη χώρα έννοιας της «ιστορικής κληρονομιάς», καθιστούν αυθεντικό ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο μία εταιρεία – δια των ανθρώπων της – πληροί τις υποχρεώσεις της απέναντι στον κύριο του έργου, που είναι το ελληνικό κράτος. Η Γέφυρα (με «Γ» συνειδητά κεφαλαίο) έχει καταγραφεί ως το «δημόσιο» έργο που ολοκληρώθηκε πριν από το συμβατικό χρόνο παράδοσης, χωρίς υπερβάσεις του προϋπολογισμού του και χωρίς σταγόνα αίματος κατά τη διάρκεια της κατασκευής του. Τα δεδομένα αυτά που συνιστούν εταιρική (και εθνική) υπερηφάνεια, δημιουργούν ηθική υποχρέωση σ’ εμάς τους 100, να συνεχίσουμε να ξεπερνάμε τα όρια του τυπικώς αναμενομένου κατά την εκτέλεση της υποχρέωσής μας, έτσι όπως η ίδια η Γέφυρα έχει υπερβεί όλα εκείνα τα τεχνικά ρεκόρ που την καθιστούν διεθνές σημείο αναφοράς.

Έχοντας εξασφαλισμένα τα minima που προβλέπει η σύμβαση, βάζουμε στόχο τα maxima ποιότητας και ευθύνης που δεν προβλέπονται γραπτώς, αναλαμβάνονται όμως οικειοθελώς από την εταιρεία, ως ηθικές συμβάσεις με τον «κύριο του κυρίου του έργου» δηλαδή τον ελληνικό λαό. Κάθε εκπρόσωπό του που  σε τιμά με την προτίμησή του, δεν τον βλέπεις μόνο σαν πελάτη, αλλά σαν πολίτη που δικαιούται να λάβει την άριστη δημόσια υπηρεσία. Την υπηρεσία που δικαιολογεί κάθε λεπτό του ευρώ που ο «πολίτης-πελάτης» καταβάλλει στους θαλάμους διοδίων του Αντιρρίου.  

Για να ενστερνισθεί πλήρως το ρόλο της, η εταιρεία επεφύλαξε για τον εαυτό της το χτίσιμο της ταυτότητας του «εταιρικού πολίτη» που σκέπτεται και δρα ως ένας συνειδητός και ενεργός Έλληνας πολίτης. Η στρατηγική της αειφόρου ανάπτυξης της Γέφυρα Α.Ε. που ξεκίνησε το 2007 ως κλασική πολιτική εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, σύντομα διαπότισε όλα τα πεδία εταιρικής δραστηριότητας.

Τα θεμέλια
Θεμέλια αυτού του είδους επιχειρηματικής ταυτότητας είναι:
• Η αυτοδέσμευση για τήρηση όλων όσων επαγγέλλεται, μέσω ηθικών κωδίκων, διακηρύξεων ή δεσμεύσεων της διεύθυνσης που υλοποιούνται εντός των προδηλωθέντων χρονικών πλαισίων (όπως και η κατασκευή).

• Ο συστηματικός ειλικρινής διάλογος με τα ενδιαφερόμενα μέρη (θεσμούς, κοινωνία πολιτών, πελάτες, εργαζομένους, υπεργολάβους, προμηθευτές κλπ).

• Η συλλογικότητα που χτίζεται επάνω στο διάλογο και δημιουργεί σχέση εμπιστοσύνης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στη συμβάδιση με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

• Η πρωτοβουλία και το προβάδισμα που συχνά παρατηρείται έναντι των ενδιαφερομένων μερών, όταν οι κινήσεις της εταιρείας ξεπερνούν το αναμενόμενο, δημιουργώντας κοινωνικές πλατφόρμες όπως οι «Πυλώνες Αλληλεγγύης» με 50 φορείς-μέλη και Πρόεδρο τον Κωστή Στεφανόπουλο ή μέτωπα περιβαλλοντικής δράσεις συναποτελούμενα από 14 οντότητες όπως η «Κυανή Κοινωνία Πολιτών» για την προστασία της θάλασσας.


• Η αυθηγεσία (υπό την έννοια του «Γίνε εσύ η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο» του Γκάντι) αλλά χωρίς μεσσιανισμούς.

• Η αυτεξέλιξη από τον «καλό + χρήσιμο» πολίτη, στον «καλό + χρήσιμο + δεσμευόμενο επί έργω».

• Η – δια του παραδείγματος – ηγεσία μίας ελληνικής εταιρείας α) μεταξύ των έργων παραχώρησης και β) μεταξύ των εταιρειών ενός παγκόσμιου ιδιωτικού κολοσσού που είναι κύριος μέτοχός της.

Πρόκειται για ένα μεγάλο στοίχημα, αφού όλες οι παραπάνω θεμελιώδεις αρχές αποτελούν μεν στοιχεία μέτρησης της επίδοσης, είναι δε τα συστατικά που έλειψαν μέχρι σήμερα από την παροχή δημόσιας υπηρεσίας και από την παραγωγή πολιτικής μετρήσιμης βάσει αποτελεσμάτων.

Όραμα και υπευθυνότητα
Έρχεται λοιπόν ένας «εταιρικός» πολίτης που προσπαθεί με γνώμονες το όραμα και την υπευθυνότητα να ενσαρκώσει ένα παράδειγμα: «Όσα λέω τα εννοώ και οι πράξεις μου το αποδεικνύουν».

Η Γέφυρα Α.Ε. έχει – με πολύ κόπο των ανθρώπων της, που την προσωποποιούν – καταφέρει να κερδίσει αυτή την υπόληψη. Η εργώδης αυτεπένδυση, ο ορατός κόπος τους μεταξύ εκπροσώπων των ενδιαφερομένων μερών και ιδιαίτερα από κοινού με στελέχη της κοινωνίας των ενεργών πολιτών που κρίνουν με βάση ένα νοερό «ενεργόμετρο» είναι το καλύτερο διαπιστευτήριο. Είναι το «ΜΑΖΙ» που κυριολεκτικά έχτισε τη Γέφυρα στο μέσον μίας περιφερειακής μερίδας της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ενώθηκε με τους ανθρώπους της Γέφυρας στο κοινό όραμα: Την οικοδόμηση και την απόλαυση των καρπών της ένωσης των δύο ακτών του Κορινθιακού.

Είναι το «ΜΑΖΙ», που γεννήθηκε από τη διαπίστωση πως για να κατορθωθεί το ανθρώπινο επίτευγμα της μεγάλης γέφυρας, πρέπει να χτιστούν με επιτυχία οι μικρές γέφυρες μεταξύ αυτών που το συνεπιδιώκουν. Το «ΜΑΖΙ» και το χτίσιμο ανθρώπινων γεφυρών εξωτερικεύθηκε με επιτυχία στην τοπική κοινωνία της Δυτικής Ελλάδας και καλείται, υπό τις παρούσες δυσχερείς συνθήκες, να εμποτίσει όλη την ελληνική επικράτεια. Έτσι με βάση την ιστορική κληρονομιά του εθνικού συμβόλου της σύγχρονης Ελλάδας – που ευτυχώς είναι μία γέφυρα – και με το βλέμμα στραμμένο στη δεκαετηρίδα της Γέφυρας «Χαρίλαος Τρικούπης», συνειδητά συμπληρώθηκε ο εταιρικός λογότυπος με τη φράση «ΜΑΖΙ χτίζουμε γέφυρες» πάνω σε φόντο ελληνικής σημαίας.

Η Γέφυρα Α.Ε. με εχέγγυο την επιτέλεση όσων ανέλαβε τυπικά κι ακόμη παραπάνω, διαθέτει την έξωθεν καλή μαρτυρία που της επιτρέπει να προβάλλει το έργο της, ως τρόπο επιδίωξης της Ελλάδας που θέλουμε, αφού αποδεικνύεται ότι μπορούμε.

Ελληνικότητα είναι η γλώσσα, το πνεύμα, η ιστορία…
«Με βάση την ιστορικότητα του έργου, επιδίωξη της παραχωρησιούχου εταιρείας είναι αυτό να αρθρώνει λόγο ελληνικό και εύγλωττο μέσω μηνυμάτων. Με αφορμή επετείους ή ημερομηνίες ξεχωριστού ενδιαφέροντος, στους ηλεκτρονικούς πίνακες της Γέφυρας αναγράφονται μηνύματα ενωτικής λογικής και εθνικής αυτεμψύχωσης, των οποίων οι πρώτοι δέκτες είναι οι χρήστες. Στη συνέχεια τα ίδια μηνύματα διαχέονται μέσω φωτογραφιών ή βίντεο στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διασπείροντας νοήματα κοινής αποδοχής, που θα προσυπέγραφε με χαρά κάθε Έλληνας. Έτσι το ζωντανό και δρων μνημείο γίνεται και ομιλούν, θυμίζοντας ότι «γεφυρώνω σημαίνει ενώνω» και υπονοώντας ότι οσάκις οι Έλληνες ενωθήκαμε αντεπεξήλθαμε με επιτυχία στις ιστορικές συγκυρίες, καταγράφοντας τα πλέον λαμπρά επιτεύγματα της εθνικής μας πορείας».

Παναγιώτης Παπανικόλας, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. & Διευθύνων Σύμβουλος, Γέφυρα Α.Ε.: «Ευθύνη απέναντι στην προσμονή των μικρών Ελλήνων»
«Αν για κάποιο λόγο ευγνωμονώ την επαγγελματική μου μοίρα, είναι που μου επιφύλαξε μία μακρά σταδιοδρομία στο έργο της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, από τα χρόνια της κατασκευής, της οποίας είχα την τεχνική διεύθυνση, μέχρι και την παρούσα περίοδο της λειτουργίας, που με βρίσκει στην πλέον υπεύθυνη θέση της παραχωρησιούχου εταιρείας. Μοιράζομαι τη λογική και το συναίσθημα όλων των συναδέλφων μου που έχουν παράλληλη με τη δική μου πορεία στο χρόνο μέσα στην εταιρεία και ωστόσο θεωρούν ότι αυτό που έχουμε χτίσει και λειτουργούμε δεν είναι ένα «μαγαζί», αλλά ένα σπουδαίο σύμβολο εθνικής υπερηφάνειας. Ρόλος μας είναι να φροντίζουμε να παράγει θετική υπόληψη και μνήμη σε όλο το μήκος της ιστορίας του. Γι’ αυτό ξεκινάμε από τα αυτονόητα, που έχουν να κάνουν με την επιτέλεση του συμβατικού μας ρόλου και φτάνουμε μέχρι την εικόνα ενός μνημείου στο οποίο ακουμπούν εκατομμύρια ελληνικά μάτια όταν θέλουν να νιώσουν αισιοδοξία.

Η Ζεύξη συμβολίζει τα μεγάλα επιτεύγματα ανθρώπων που ενώνουν τις δυνάμεις τους και δείχνει ταυτόχρονα στους Έλληνες ότι μια άλλη Ελλάδα, σοβαρή και ικανή για τα «μεγάλα» είναι εφικτή. Αυτό είναι κάτι που δεν αναφέρεται στη σύμβαση παραχώρησης, αλλά είναι ένα επιπλέον βάρος στους ώμους όλων μας στη Γέφυρα, που γνωρίζουμε ότι η ανεπιτυχής ενασχόληση με τα καθήκοντά μας δεν θα κλυδωνίσει μόνο ένα επιχειρηματικό σχέδιο, αλλά και την εμπιστοσύνη ενός λαού στις δυνάμεις του, από τις οποίες εξαρτάται ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό το «κάτι» όλοι μας στη Γέφυρα το κουβαλάμε από το σπίτι στη δουλειά και από τη δουλειά πάλι στο σπίτι, όπου μας περιμένουν μάτια μικρών Ελλήνων ή Ελληνίδων που έχουν μάθει να μας κοιτούν όταν θέλουν να νιώσουν αισιοδοξία, ασφάλεια  και υπερηφάνεια».