Ο χρόνος έφτασε. Στις αγορές δεν μπαίνουμε, τα οικονομικά και κοινωνικά δρώμενα εξακολουθούν να ακροβατούν επικίνδυνα και τα κέφια μας το ίδιο.

Δεν θα επιχειρήσω αυτήν τη φορά ανασκόπηση. Όχι τουλάχιστον με τη διάθεση να καλύψω ό,τι έγινε σε έναν ολόκληρο χρόνο. Δεν μπορώ όμως και να μην σταθώ -έστω για λίγο- στις αλλαγές που όλοι περιμέναμε, αλλά που ήρθαν κάπως βίαια. Ναι, αναφέρομαι στα «σκασίματα» μεγάλων διαφημιστικών αλλά και μεγάλων «Μέσων», που επιβεβαίωσαν με τον χειρότερο μάλλον τρόπο πως είναι καιρός για να επαναδιαπραγματευθούμε. Τι; Τα πάντα. Από το προσωπικό μας σύστημα αξιών, μέχρι το πώς αντιλαμβανόμαστε την επικοινωνία ως έννοια ή ως επιχειρηματική δράση. Από το πώς καταναλώνουμε -που τείνει πλέον να εξελιχθεί σε πολιτική επιλογή- μέχρι τις πολιτικές μας επιλογές -που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν με καταναλωτικές συνήθειες.

Και αφού θα μπούμε που θα μπούμε στη διαδικασία -αναγκαστικά για τους περισσότερους- ευκαιρία είναι να ξανασκεφτούμε και το περιεχόμενο. Ναι-ναι, από εδώ το έφερα από εκεί το πήγα τελικά κατέληξα στο αγαπημένο μου θέμα. Η χρονιά που πέρασε φίλες και φίλοι, δεν πρέπει μόνο να διδάξει το πώς θα «μαζευτούμε» οικονομικά. Πρέπει και να σταθεί -επιτέλους- ως γραμμή εκκίνησης για το πώς θα διαχειριστούμε πιο σοβαρά το πιο σημαντικό ίσως κομμάτι της Online Eπικοινωνίας και να μη μείνουνε στις ωραίες παρουσιάσεις και στα ευχολόγια των συνεδρίων. Κάντε μια αρχή και διαβάστε λίγο παραπάνω για το πώς οι marketers οφείλουν πλέον να λειτουργήσουν και ως publishers και ταυτόχρονα διαβάστε λίγο καλύτερα τα briefs που έχετε μπροστά σας. Μήπως οι διαφημιζόμενοι -που θα εκπαιδεύαμε- έχουν προχωρήσει λίγο παραπάνω και απαιτούν αυτό που θα έπρεπε να τους έχουμε προσφέρει ήδη; Μήπως αν δεν συντονιστούμε, κινδυνεύουμε να κυνηγάμε τα likes -και τελικά να τα αγοράζουμε και να μην ξέρουμε τι να τα κάνουμε; Και πολύ περισσότερο, μήπως όλα αυτά χτυπήσουν την αγορά της Eπικοινωνίας πολύ περισσότερο από τη γενικότερη κρίση;

Κλείνοντας, δεν θα απολογηθώ που δεν μίλησα για «κρίση και ευκαιρία». Αφενός γιατί είναι πολύ «πασέ» και αφετέρου, γιατί αν θελήσω να μνημονεύσω κάτι από την Κίνα, προτιμώ να επιλέξω το γεγονός πως φέτος είναι η «χρονιά του δράκου» που -αν μη τι άλλο- είναι πιο γοητευτική προσέγγιση από τη χρονιά της «καταστροφής» ή της πτώχευσης ή των αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων.