Θυμάμαι εκείνη την ημέρα, πάλι σε κάποιο νησί, που η παρέα είχε μαζευτεί σε ένα ξενοδοχείο ανυπομονώντας να παρακολουθήσει την τελετή έναρξης, λίγο πριν ολοκληρώσει εσπευσμένα τις διακοπές για να επιστρέψει να παρακολουθήσει τους Αγώνες από κοντά. Αναλογίζομαι πόσες προσδοκίες υπήρχαν τότε για αυτούς τους αγώνες…

Όσοι δουλεύαμε στο μάρκετινγκ και στην επικοινωνία είχαμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάποια εμπλοκή με τους Αγώνες και είχαμε εκτεθεί σε διάφορα θέματα της διοργάνωσης. Ανάμεσά τους και στις τέσσερις αξίες που είχαν εύστοχα προσδιοριστεί από την Οργανωτική και την Ολυμπιακή Επιτροπή ως οι πυλώνες που θα στήριζαν τη μοναδικότητα των Ελληνικών Αγώνων: Εθνική Κληρονομιά, Γιορτή, Συμμετοχή και Ανθρώπινο Μέτρο.

Αξίες που για κάποιους από εμάς θα μπορούσαν να αποτελέσουν και τους πυλώνες για το χτίσιμο ενός συνολικότερου Brand Greece. Η εξαιρετική τελετή έναρξης μας είχε ενθουσιάσει εκπέμποντας ιδανικά αυτές τις αξίες σε όλο τον κόσμο. Οι Αγώνες κύλησαν εξαιρετικά. Και στην τελετή λήξης ήταν βάσιμες πια οι ελπίδες ότι ξεκινούσε μια νέα εποχή για την εικόνα της Ελλάδας, όχι μόνο για το διεθνές, αλλά και για το εγχώριο κοινό. Πιθανόν και για μια πιο μεθοδική προσέγγιση του Brand Greece.

Αλλά δυστυχώς, δέκα χρόνια μετά η κατάσταση στον τόπο απέχει πολύ από αυτή που ονειρευτήκαμε τότε. Η κληρονομιά των Ελληνικών Αγώνων εγκαταλείφθηκε μόλις μερικές εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση των Παραολυμπιακών. Καμία προσπάθεια, κανένα όραμα, κανένας σχεδιασμός για την εκμετάλλευσή της. Στο εσωτερικό, αντί για ακόμα μεγαλύτερη έμφαση και προβολή της αξίας της Συμμετοχής, οι κυβερνήσεις επέστρεψαν  στις λογικές του λαϊκισμού και των εύκολων παροχών, αντιμετωπίζοντας την κοινωνία όχι ως συμμετέχων αλλά ως απλό πελάτη και καταναλωτή του συστήματος. Και η κοινωνία αντί του δρόμου του Ανθρώπινου Μέτρου ακολούθησε αυτόν της υπερβολής και της σπατάλης. Και επιστρέψαμε στην προβολή της χώρας μας στον κόσμο ως απλό άθροισμα ανεμελιάς, ήλιου, θάλασσας και αρχαίων. Μέχρι που ήρθε η οικονομική κρίση για να δείξουμε στον κόσμο ένα ακόμα πιο διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που προσπάθησαν να χτίσουν οι Αγώνες για εμάς.

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, η συνήθης κριτική επικεντρώνεται στην εγκατάλειψη των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Αγνοώντας προφανώς ότι η πραγματικά μεγάλη χαμένη ευκαιρία που προσέφεραν οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν να χτιστεί, τόσο εσωτερικά όσο και διεθνώς , ένα αρτιότερο, ουσιαστικότερο και πολυτιμότερο Brand Greece.