Για να μην αδικώ όμως όσους τα διέθεταν ανέκαθεν, θα πω ότι θα έβρισκε… «λίγα». Αν όμως τα αναζητούσε σήμερα, σίγουρα αυτά θα ήταν περισσότερα. Αυτή ήταν η αίσθηση που αποκόμισα από την τελετή απονομής των Effie Awards 2012, συζητώντας στους διαδρόμους του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με ανώτατα και ανώτερα στελέχη του κλάδου της Επικοινωνίας. Βιώσαμε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες τελετές απονομής, με χαμηλούς τόνους από όλους, ουσιαστικές προσεγγίσεις και τοποθετήσεις, αλλά και με δουλειές που ξεχώρισαν για την αποτελεσματικότητά τους για ένα βασικό λόγο: διότι έθεσαν όλα τα ζητούμενα σε ρεαλιστική βάση. Με άλλα λόγια, «τοποθέτησαν» τα σωστά data στο brief των δουλειών που έκαναν. Και το αποτέλεσμα ήταν εκείνο που έπρεπε. Ίσως αυτό να αποτελεί και το μεγάλο κέρδος για τον κλάδο της διαφήμισης. Κέρδος όμως που δεν ήρθε αναίμακτα, αφού προκύπτει από πολύ «αίμα»: απολύσεις, μειώσεις μισθών, κλείσιμο διαφημιστικών εταιρειών, μειωμένα διαφημιστικά κονδύλια. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι «κάτι». Και σε αυτό το «κάτι» θα πρέπει πλέον να επενδύσει ο κλάδος της Επικοινωνίας, ώστε να χτίσει την Επόμενη Ημέρα του σε βάσεις πιο βαθιές και πιο στέρεες. Κάτι που μόνο εύκολο δεν είναι, αφού πέρα από τη γενική εικόνα, δεν άλλαξαν όλα όσα έπρεπε να αλλάξουν. Υπάρχουν ακόμα λανθασμένες νοοτροπίες που πρέπει να ξεριζωθούν δίχως έλεος. Κι αυτό αφορά όλους μας και όχι μόνο… «τους άλλους». Αυτό που διαπίστωσα στα Effie Awards 2012 είναι ότι ο καρπός αυτών των αλλαγών εμφυτεύθηκε και μένει τώρα να καρποφορήσει. Θα απαιτηθεί όμως υπομονή και χρόνος, που δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον. Αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Η αλλαγή είναι μονόδρομος.