Καλά νέα από τις ΕΡΤ
Παρουσιάστηκε στις διαφημιστικές εταιρείες το χειμερινό πρόγραμμα της ΕΡΤ1. Πρόκειται για την αρχή, από ότι φαίνεται, μιας νέας στάσης των δύο τηλεοπτικών μας σταθμών (έπεται και η ΕΡΤ2) προς τους κύριους χρηματοδότες τους, τις διαφημιστικές εταιρείες.
* Επίκειται νέα τιμολογιακή πολιτική από τις δύο ΕΡΤ.
* Συνεννοούνται -επιτέλους- οι δύο σταθμοί στην κατάρτιση του προγράμματός τους.
* Προχωράει πολύ αποδοτικά σε όλα τα θέματα η συνεργασία της ΕΡΤ1 με το Σύνδεσμο Διαφημιζομένων και την ΕΔΕΕ.

Ενδιαφέροντα ήταν επίσης αυτά που ελέχθησαν για το χειμερινό πρόγραμμα του σταθμού.
…Το κοινό των ΕΡΤ αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από τους πιο «φανατικούς» τηλεθεατές, που βλέπουν τα κανάλια γιατί δεν κλείνουν σχεδόν ποτέ το δέκτη τους.
…Η ΕΡΤ1 κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια σε πολλά πεδία και με νέο πιο επιχειρηματικό πνεύμα. Η έμφαση στο νέο πρόγραμμα είναι πλέον στην ψυχαγωγία και το κύριο κριτήριο είναι οι ακροαματικότητες. Για την ώρα η προσπάθεια αυτή δίνει μερικές ενδιαφέρουσες προοπτικές και ασφαλώς η κατάσταση το χειμώνα θα είναι πολύ καλύτερη από ότι είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

  • Εύγε. Πάντως, το αγκαθάκι -όπως σημειώνεται αλλού στην είδηση- ήταν ότι «δεν είναι απλό για ένα οργανισμό που θεωρεί στην πράξη τον εαυτό του “δημόσια υπηρεσία” να αρχίσει να συμπεριφέρεται σαν επιχείρηση και να αντιμετωπίζει τους συναλλασσόμενους με αυτόν, σαν “πελάτες που έχουν πάντα δίκιο”.

Νέοι πελάτες στην Interpress
Νέοι πελάτες προστέθηκαν στην Interpress. Η Diana Cosmetica AE, με τα προϊόντα της Ferrari (ρολόγια και αξεσουάρ), Puppa (προϊόντα μακιγιάζ), Evian (νερό σε σπρέυ) και Jacomo (αρώματα), και η Ucla, που διαθέτει ρούχα σπορ νεανικά και παιδικά. Παράλληλα, η Interpress ανέλαβε τη δημιουργική προβολή του κέντρου ελευθέρων σπουδών Sarasota.

  • Το 1986 δεν υπήρχε τόσο ισχυρή αγορά για εμφιαλωμένα νερά, γενικότερα. Ωστόσο, μη λέμε μεγάλα λόγια: Evian σε σπρέυ, υπήρχε!

Στήριγμα της δημοκρατίας
Μιλάμε συνεχώς -και δικαίως- για «κυβερνητική τηλεόραση», που δεν αφήνει τις αντίθετες φωνές να ακουστούν, παρά μόνο όταν και όσο εκείνη θέλει. Πολύ λίγοι γνωρίζουν όμως ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στον ελεύθερο τύπο. Οι εκδότες «λογοκρίνουν» τις επί πληρωμή πολιτικές – ιδεολογικές ανακοινώσεις και αποφασίζουν αν θα τις δημοσιεύσουν ή όχι, ανάλογα με το πόσο επώδυνες τις θεωρούν για την παράταξη στην οποία πρόσκεινται.

Όπως γνωρίζουν -επίσης- πολύ λίγοι, οι εκδότες εφημερίδων και περιοδικών χρεώνουν δυο και τρεις φορές ακριβότερα από το επίσημο εμπορικό τιμολόγιό τους, όποια ανακοίνωση έχει πολιτικό-ιδεολογικό χαρακτήρα.

Τα ακριβώς αντίθετα πάντως θα ήταν πολύ πιο κοντά στο ρόλο του τύπου ως «στηρίγματος της δημοκρατίας».

  • Μπα! Γίνονταν τέτοια πράγματα; Για φαντάσου…